Wij mensen vormen een welwillend volkje. In principe gunnen we een ander graag iets. Net zoals we willen dat een ander ons iets gunt. Waar het misgaat, is als ons op iets op de verkeerde manier gevraagd wordt.

Dan voelen we ons ineens  geïrriteerd, onbegrepen, beledigd zelfs. En is onze principiële bereidheid een ander iets te gunnen ineens verdwenen.

Ieder mens heeft wat dit betreft een andere gebruiksaanwijzing. De kunst is, die te herkennen en te respecteren. Dan wordt Ja ineens de standaard en Nee een antwoord dat niet te maken heeft met onwil maar met overmacht.