*

Wat je wél mag met vijandelijke strijders

Wat je wél mag met vijandelijke strijders

Hoort bij Column

Hilary Clinton is boos dat er over dode Talibans wordt geürineerd. Maar levende vijanden zijn bij de VS heel wat slechter af.

Als je de vijand in het wild tegenkomt mag je erop schieten. Dat is niet vreemd, daar is het de vijand voor. Maar soldaten van onze grootste bondgenoot hebben een ruimere taakopvatting. Die mogen op mogelijke "insurgents' zó erg schieten, dat ze het ook doen bij gewone burgers op een journalistieke missie in Bagdad.

Zó schietbaar is de vijand, dat een burger die neergeschoten medeburgers naar het ziekenhuis probeert te helpen, meteen ook maar wordt doodgeschoten, terwijl zijn kinderen ernstig worden gewond.

Martelen
Met gevangen vijandelijke strijders mag nog meer. Die mag je martelen door onthouding van slaap, met extreem harde  muziek en natuurlijk door waterboarden. 'Stress positions,' bijvoorbeeld langdurige hurkhoudingen, zijn ook heel leuk. Allerlei vormen van vernedering en pesten staan op het repertoire.

Je mag ze ook zonder vorm van proces meer dan tien jaar gevangen houden. Tot voor kort omdat het gewoon werd gedaan en sinds kort omdat het in de VS bij wet is gesanctioneerd.

Beperkingen
Maar als ze eenmaal dood aan je voeten liggen en niets meer voelen, dan zijn er beperkingen. Op ze plassen is in zo'n geval niet netjes. Als je daarbij wordt gesnapt, zwaait er wat. Of, om meer nauwkeurig te zijn, op ze plassen mag óók - als soldaat sta je nu eenmaal onder spanning en je moet soms stoom afblazen. Daarvoor alle begrip.

Vreemde bodem
Maar wat echt niet kan is daar een video van maken en politici in verlegenheid brengen. Laten we dat niet merken, want dan zul je keihard verantwoording moeten afleggen.

Er zijn grenzen. Ook op vreemde bodem.