Dank voor het doorklikken, maar sorry: ik weet natuurlijk ook niet wat de volgende crisis wordt. Het klimaat? Of misschien wel antibiotica-resistentie. Dat laatste werd deze week besproken in de Tweede Kamer, en tot nu toe klopt het script aardig met dat van de eurocrisis.

U kreeg de laatste tijd veel terugblikken voorgeschoteld over de invoering van de euro.

Centrale vraag: hoe konden ze zo stom zijn?

Een gezamenlijke munt zonder gezamenlijk economisch beleid, begrotingsregels zonder harde handhaving? Simpel: zo doen we dat altijd. Met frisse moed en halve maatregelen. Want hele maatregelen schaden te veel andere belangen, en we weten niet eens of het echt nodig is.

Sterker nog: halve maatregelen werken vaak zelfs beter dan hele. Denk aan Mao's Grote Sprong Voorwaarts (+/- 40 miljoen doden). Dat krijg je met polder-overleg niet voor elkaar. Maar half werk heeft ook zo z'n nadelen.

Nu al worstelen ziekenhuizen met bacteriën die niet meer zijn te bestrijden met antibiotica: onze laatste verdedigingslinie tegen de gevaarlijkste beestjes op aarde - dodelijker dan de daadkrachtigste dictator.

Die linie brokkelt snel af, mede doordat koeien, varkens en kippen dagelijks antibiotica krijgen. Zo worden steeds meer bacteriën immuun.

Dat wordt dus aangepakt: Met targets, monitoring, borging, een heuse sturingsvisie en het onvermijdelijke advies van Berenschot. In 2013 moet zo het antibioticagebruik in de veehouderij zijn gehalveerd. Klinkt stoer, maar zo kom je alleen maar terug op het niveau van 1999. Een beetje zoals we doen met broeikas-gassen. Of begrotingsregels.

Voorspellen kan niet, dus hopen we dat het goed komt.

Misschien valt het mee met die zeespiegel-stijging, en er worden dagelijks nieuwe antibiotica ontwikkeld. Maar als het mis gaat, zal met vragen: hoe konden ze zo stom zijn? Weet u nu alvast het antwoord.