Want dat is geen medium, maar een macht, en verdient een leeswijzer.

De Telegraaf is met afstand de spannendste krant van Nederland. Ik lees 'm al zeker twintig jaar en het blijft een raadsel. Het is een krant, maar soms ook bijna een politieke partij; een machtsfactor zoals De Volkskrant dat nooit zal zijn, laat staan de NRC. Eigenlijk is het een monster, maar een onmisbaar monster.

Als jonge redacteur viel mij vaak 's ochtends de taak ten deel 'nieuws' van De Telegraaf na te bellen.

Dat was altijd een hele puzzel, vooral waar het verhalen betrof van de binnenlandredactie. Een puzzel omdat er een kern van waarheid in zat, maar je tegelijkertijd ook niet kon zeggen dat het waar was, wat er stond.

Regelmatig waren mensen die met naam en toenaam werden opgevoerd in zo'n stuk ook hogelijk verbaasd over wat aan hen werd toegeschreven. Ik vermoed dat er een hoop wordt gelachen op de binnenlandredactie.

Het kan nog bonter...

Dieptepunt dit jaar was 'onze speciale verslaggever' Sjarol in Griekenland, die helemaal naar Athene was afgereisd om bevestiging te zoeken voor elk denkbaar vooroordeel over de Grieken. Resultaat was een litanie aan vuige onjuistheden, die vooral de vraag oproepen: is Sjarol nou zo dom of denken ze bij de Telegraaf dat hun lezers zo dom zijn?

De buitenlandredactie heb ik hier nooit op betrapt. En de correspondenten die ik ken zijn ook wars van het soort Telegraaf-dna dat een verhaal pas een verhaal is als het een Telegraaf-verhaal is. Ik ken er één, die is ronduit links - zal zijn naam dus maar niet noemen. De misdaadverslaggeving behoort geloof ik tot de beste van het land, maar zeker weten doe ik dat niet, want daar heb ik geen verstand van.

Noodgedwongen heb ik wel verstand van de politieke verslaggeving.

En wegens een Telegraaf-haat die ik gezien het voorgaande wel een beetje begrijp, wordt die weinig geprezen. Maar dat is onterecht, zo bewezen ze deze week weer door de hand te leggen op de groslijst van extra bezuinigingen.

Niet ondenkbaar dat dit stuk de krant is toegespeeld - het is als machtsfactor de ideale outlet voor proefballonnetjes. Maar het artikel is van oud BNR-collega Wouter de Winther, en Wouter kennende, kan het wel eens spannender zijn gegaan.

Mede-auteur Paul Jansen is ook altijd lezenswaardig. Hij is misschien wel de best ingevoerde bron in de Haagse wandelgangen. Af en toe een  beetje corrigeren voor Telegraaf-dna: PvdA-haat en CDA-spin en je weet meer dan pakweg Ferry Mingelen.

Detail misschien, maar vroeger stond op de voorpagina altijd óf een lekker wijf, óf een schattig diertje.

Dat is alweer een tijd geleden. Is hoofdredacteur Sjuul Paradijs het pleit aan het verliezen de leukste krant van het land van de boulevard de goot in te sturen? Van bronnen aan de Amsterdamse Basisweg begrijp ik dat er genoeg Telegraaf-redacteuren zijn die ook vinden dat nieuws nieuws is en opinie opinie. Misschien geeft de lezer hen gelijk gezien de oplagecijfers.

Hoop het, want ik wil dat gezellige blad nog wel een beetje serieus blijven nemen. Vooralsnog is het oordeel: lees die krant! Deels.

Hugo Reitsma

---

Hugo Reitsma is politiek verslaggever voor BNR Nieuwsradio. In Den Haag volgt hij voor BNR het nieuws op het gebied van Buitenlandse Zaken, Defensie en Justitie. Met enige regelmaat blikt hij in zijn bijdragen op BNR.nl terug op de voorbije week.

Hugo Reitsma is ook wekelijks te horen bij The Friday Move.