Daarover ging het in het seminar ‘Ruimte voor risico’, onderdeel van de serie BNR De Nieuwe Onderneming, van 16 mei in de Fokkerterminal in Den Haag. Hoe kan een bedrijf het best omgaan met risico's? Moet het hele bedrijf zich er mee bezig houden of maar één persoon? En wat kunnen professionals uit verschillende beroepsgroepen van elkaar leren op het gebied van risico's en veiligheid?

Worst case scenario’s
Het eerste woord was aan Annemarie Mijer, chief risk officer bij Nationale Nederlanden, en Lando te Molder, directeur van Van Lanschot Chabot, een intermediair in verzekeringen. Mijer is verantwoordelijk voor een afdeling van vijftig mensen die constant bezig zijn met het managen van risico’s, Te Molder adviseert ondernemers hoe zij zich het beste kunnen verzekeren.

Naast consequenties van de vergrijzing en het feit dat we steeds langer leven, onderzoekt de verzekeraar ook worst case scenario’s als de exit van Griekenland uit de eurozone. Zelfs de val van de euro wordt doorgerekend, vertelde Mijer. ‘Niemand weet wat er dan precies gebeurt, maar wij proberen in te schatten wat er zou kunnen gebeuren.’

Verzekeren is een optie
Risicomanagement wint de laatste jaren aan belangstelling, merkt Te Molder. Maar het afsluiten van verzekeringen om risico’s af te dekken is niet altijd de heilig graal, soms moet je als ondernemer bepaalde risico’s gewoon accepteren, benadrukt hij. ‘Verzekeren is een optie, maar hoeft niet per definitie altijd de oplossing te zijn.’

Om te kijken of het publiek bereid was risico’s te nemen, kregen de aanwezigen twee dilemma’s voorgeschoteld. Op de vraag of zij liever 80 procent kans zouden maken op 4000 euro en 20 procent kans op niets óf voor 100 procent zeker met 3000 euro naar huis zouden gaan, speelde 95 procent van de bezoekers op safe en gaf aan de voorkeur te geven aan 3000 euro.

Liever een gokje wagen
Daarna werd de stelling omgedraaid: loop je eerder 80 procent kans om 4000 euro te verliezen en 20 procent kans om niets te hoeven te betalen óf ben je eerder bereid 100 procent zeker 3000 euro lichter te zijn? Slechts een enkeling gaf aan liever de gok te wagen.

In een minicollege legde Jop Groeneweg, universitair docent cognitieve psychologie aan de Universiteit Leiden, uit hoe deze verschillen in onze hersenen tot stand komen. ‘We vinden het erger om te verliezen dan te winnen. We nemen liever een gokje om geen verlies te hoeven lopen.’

Bij elkaar stage lopen
Volgens Groeneweg is iedere werknemer een risicomanager, simpelweg omdat iedereen betrokken is bij het bedrijf. ‘Voor het managen van risico’s is vooral kennis nodig’, doceerde de psycholoog. ‘Als mensen begrijpen waar ze mee bezig zijn, gaan ze goed om met risico’s.’

Om die noodzakelijke kennis op te doen, liet De Nieuwe Onderneming vier personen uit vier compleet verschillende sectoren bij elkaar stage lopen. Zo draaide Klaske de Jonge, directeur corporate affairs bij Vodafone Nederland, een dagje mee bij Gerco Linthorst, general manager bij containerterminal Combi Terminal Twente.

Over het spoor of over de weg
Wat viel haar op als het om het nemen van risico’s gaat? En vice versa? En wat konden ze eigenlijk van elkaar leren? Met de fatale brand in Rotterdam in het achterhoofd, die zorgde voor de grootste netwerkstoring in de geschiedenis van het telecombedrijf, vond Linthorst het maar raar dat Vodafone überhaupt buren had. ‘Je zou toch denken dan ze kiezen voor de vrije ruimte.’

De Jonge op haar beurt keek vooral naar de bereikbaarheid van de terminal. Wat als het doodlopende Twentekanaal, waaraan de terminal gelegen is, opeens gestremd wordt? Heeft de terminal dan niet een groot probleem? Dat valt volgens Linthorst wel mee. ‘De risico’s zijn zeer snel op te vangen over het spoor of over de weg.’