Dat zeggen Midden-Oostendeskundige Alexander Hammelburg en conflictdeskundige Leon Wecke op BNR. Dit weekend nog vonden 100 militairen van het regeringsleider de dood. Rusland is fel tegen buitenlandse inmenging in Syrië en houdt dat al 15 maanden tegen. Volgens de laatste tellingen van de Verenigde Naties zijn er al 19.000 doden gevallen.

De Europese leiders willen dat Poetin meer druk uitoefent op Assad, zegt Wecke. "En dat hij zich meer aan een staakt-het-vuren zal houden, de grote wapens niet meer zal inzetten tegen de bevolking."

Maar volgens Wecke staan er voor Rusland te grote belangen op het spel. "De haven die zij daar hebben, de militaire strategische positie, en Syrië als afnemer van hun wapens. Rusland zal dus zeker niet op het standpunt staan dat het Assad van de troon zal moeten stoten. Men wil wel lippendienst bewijzen aan het plan van Kofi Annan maar kennelijk ook niet van harte. Zij wensen geen voorwaarden vooraf die bestaat uit het verdwijnen van Assad."

Ook volgens Hammelburg is de kans dat de Russische president omslaat bijzonder klein. "Poetin heeft vanaf het begin af aan al aangegeven dat hij niet voor ingrijpen was. Daarmee trekt hij één lijn met China. Hij voelt zich ook heel erg gesteund door andere landen en door wat er in Libië is gebeurd."

Visumbarrière geen sterk ruilmiddel
Poetin wil graag dat er een einde komt aan de visumbarrière tussen de Europese Unie en Rusland. Maar volgens Hammelburg is dat geen sterk genoeg ruilmiddel om Poetin te bewegen iets te doen. "Op dit moment gaat de onderhandeling voornamelijk over economische vraagstukken. De Europese Unie wil ook de markt open hebben van Rusland. Syrië is ook niet het enige punt op de agenda in het Midden-Oosten. Ook de sancties tegen Iran. Er zijn zoveel punten die nu worden besproken dat Syrië niet doorslaggevend zal zijn."

Burgeroorlog
Voor Syrië betekent het dat het land steeds verder afglijdt naar een burgeroorlog. "Het gaat om onverenigbare belangen", zegt Wecke.

"De oppositie zegt dat Assad weg moet. Assad zegt dat hij moet blijven. Wil je dat oplossen dan is eigenlijk polarisatie in dit geval oorlog de enige oplossing. Vergeet niet dat naar mate die strijd verder voort duurt dat de communicatie tussen de ontevredenen meer groeit. Net als de frustratie. Men ziet ook steeds meer dat er geen uitweg is en het plan van Annan niet lukt. Dan krijgt men hulp van buiten. Er zijn veel dissidenten uit de krijgsmacht die kennis van oorlogvoeren hebben. Dit alles tezamen leidt ertoe dat die burgeroorlog steeds meer in zicht komt", aldus Wecke.