Dit schrijft NRC Handelsblad zaterdag. De krant heeft een vertrouwelijk notitie in handen van de Belgische spoorwegen.

De droom van een goede verbinding tussen Amsterdam en Brussel werd een complete nachtmerrie. Vanaf het moment dat de nieuwe Fyra-treinen gingen rijden, hadden reizigers te maken met grote vertragingen en uitval van treinen, veelal vanwege technische problemen.

Nekslag
Het winterweer gaf uiteindelijk de definitieve nekslag aan de treinen van de Italiaanse bouwer AnsaldoBreda. Toen er een deel van het plaatwerk van een Fyra-trein naast het spoor werd gevonden, was de maat vol. De Nederlandse en Belgische (NMBS) spoorwegbedrijven haalden de treinen van het spoor.

Betrouwbare fabrikanten
De NS en de NMBS buitelden vervolgens over elkaar heen om kritiek te leveren op de producent van de treinen. AnsaldoBreda bood zijn excuus aan en beloofde snel beterschap. Maar uit diverse reconstructies bleek dat de Italiaanse product geen schoon blazoen heeft. AnsaldoBreda heeft in het verleden meermalen treinen of niet geleverd of een slechte kwaliteit afgeleverd.

Bovendien had AnsaldoBreda geen ervaring met hogesnelheidstreinen. Dat roept, schrijft NRC Handelsblad zaterdag in de krant, de vraag op waarom de spoorwegbedrijven niet gewoon kozen voor treinen van bekende en betrouwbare fabrikanten als het Duitse ICE of het Franse TGV?

Hogesnelheidstrein
‘Het antwoord is eenvoudig: NS heeft nooit om TGV’s of ICE’s gevraagd. Het materiaal op de nieuwe hogesnelheidslijn hoefde niet harder te kunnen rijden dan 220 kilometer per uur’, schrijft NRC. Volgens de krant hebben de producten daarom ook geen echte hogesnelheidstreinen aangeboden, maar opgevoerde gewone treinen. ‘Tot AnsaldoBreda ineens een nieuw voorstel uit de hoed toverde: een trein die wel hard kon, maar niets extra kostte.’

Langzamer en goedkoper
NRC schrijft dat de V250 van AnsaldoBreda in 2004 als beste uit de bus kwam na een gezamenlijke aanbesteding van beide spoorwegbedrijven. Tijdens de selectie, zo blijkt uit de vertrouwelijke notitie, was de 'prijs per volwaardige zitplaats' het belangrijkste gunningscriterium.

NS had in 2001 de rechten verworven om te mogen rijden op de hsl-zuid. Maar het spoorbedrijf had zo veel geld geboden dat de High Speed Alliance (exploitant van de treinen over de HSL en onderdeel van NS red.) failliet dreigde te gaan nog voordat er ook maar een trein had gereden. Tijdens de aanbesteding vroeg NS daarom om langzamer – en dus veel goedkoper – materieel, zegt een bron tegen NRC. “Het een had met het ander te maken.”