Honderd duizend mensen die uren, dagen, weken, maanden trainen om op het juiste moment een bordje om te draaien. Je ziel en zaligheid leggen in de kunst van het draaien, zodat boodschappen verschijnen voor het Noord-Koreaanse volk.

Onzinnig
Deze handelingen lijken vrij onzinnig, tenzij je graag honderdduizend mensen extreem goed wilt laten worden in marcheren of in het draaien van bordjes. Dan ben je oud en dan kun één ding heel goed: marcheren of bordjes omdraaien.

Duizend pijlen per dag uit een handboog laten ontsnappen, die je 70 meter verderop terecht wilt laten komen, lijkt vrij onzinnig tenzij je goed wilt worden in het handboogschieten. Duizenden baantjes zwemmen lijkt onzinnig, tenzij je Olympisch kampioen zwemmen wilt worden. En zo kun je nog wel even doorgaan.

Guido Wijers wijst de weg
Ik moest erg lachen op het moment dat cabaretier Guido Wijers me wees op de vergelijking tussen marcherende en draaiende mannen en vrouwen voor de Noord-Koreaanse leider Kim-Jong Un en de activiteiten op de Olympische Spelen. Relativeer je beide activiteiten tot de kern dan klopt de vergelijking. Zowel het Noord-Koreaanse volk als de Olympiërs kunnen een niche activiteit erg goed. Een terzijde: Nu lopen er ook nog Noord-Koreanen rond in Londen die het vooral goed doen bij het gewichtheffen met drie keer goud, maar over deze niche hebben we het nu niet.

Een stuk staal tillen
Op een Olympische Spelen relativeren we weinig. Dat moet je ook niet doen, anders kun je niet genieten van een gouden Ranomi Kromowidjojo, Marianne Vos of een bronzen Edith Bosch. Zonder relativeren, mits het extreem goed is uitgevoerd, kan ik trouwens marcherende mensen of bordjesdraaiers amusant, indrukwekkend en aantrekkelijk vinden. In ieder geval beter dan het kijken naar bijvoorbeeld een grote sterke gespierde vrouw die een stuk staal optilt.

Een ontwapenende Ranomi
De vergelijking gaat vooral mank als je naar de intenties van beiden activiteiten kijkt. Ranomi vindt zwemmen prettig (hoop ik voor haar) en ze kan in principe morgen stoppen. Een Noord-Koreaan vindt marcheren wellicht nog wel prettig, maar hij kan niet beslissen morgen te stoppen. Daarnaast krijg je na afloop bij Ranomi een ontwapenend mens te zien dat je mee laat delen in haar wereld, zodat je zelf ook de medaille een beetje gewonnen hebt. Ik zou graag inzicht krijgen in de innerlijke wereld van een marcherende Noord-Koreaan, maar die wereld zit potdicht.

c