Ze won 44 jaar geleden een gouden medaille op de Olympische Spelen van Mexico op de 200 meter vlinderslag.

Mijn hele leven fascineerde Ada Kok me. Een lange statige, blonde, iets te bruingebronsde vrouw, die in het jaar van mijn geboorte haar decisive moment kende en daar vervolgens de rest van haar leven van genoten heeft. Ze werkte voor het zwemmerk Speedo en liet zich regelmatig zien als zwemicoon. Mijn moeder vertelde me altijd: "Ada Kok, dat is een prachtige vrouw, die weet wat ze wil."

‘Ik ga toch niet in zo’n rij staan’
Ada Kok was precies zoals mijn moeder me geleerd had: een prachtige vrouw, die weet wat ze wil. Op de vraag of ze tijdens de Olympische Spelen nog in het Holland Heineken Huis zou komen, antwoordde ze resoluut: "Nee!" Ik keek haar vragend aan. "Ik kom er niet in. Ze hebben me gezegd dat ik op hollandheinekenhouse.nl kaarten kon bestellen. Ik verbeeld me niets, maar op mijn leeftijd ga ik toch niet in zo’n rij staan om hier naar binnen te mogen. Zo ga je toch niet met ex-sporters om. Dat is precies het probleem in Nederland: we hebben te weinig respect voor onze kampioenen."

Artiestennaam voor Ranomi Kromowidjojo
Ik wilde haar vertellen dat het respect voor oud kampioenen volgens mij wel meevalt, maar daar kreeg ik de kans niet meer voor. De bus vertrok. Ik wilde Ada Kok vertellen dat de moeder van het meisje met wie ze belde, waarschijnlijk bang voor water was en nooit over Ada Kok had verteld. Ik wilde Ada Kok vertellen dat oud-kampioenen naar mijn idee juist steeds meer respect krijgen in ons land. Je ziet oud-kampioenen overal opduiken.

Ik wilde Ada Kok vertellen dat ze haar naam meeheeft. Zes letters, het ligt lekker in de mond, het is zo Hollands. Zelfs als zwemster Ranomi Kromowidjojo vier gouden medailles wint, lukt het haar niet legendarisch te worden. Ranomi Kromowidjojo had een artiestennaam aan moeten nemen: Romi Widji.

Afdalen van de Olympus
Ik wilde Ada Kok vooral vertellen dat we niet meer of minder respect voor een oud-kampioen hoeven te hebben in vergelijking met de pelotonvullers.

Een van de belangrijkste taken van een ex-kampioen is namelijk afdalen van het schavot en beseffen dat je na je sportcarrière weer een pelotonvuller bent. Uren in de rij staan zoals 99 procent van de mensen moet doen, is prima. Ooit behoorde je tot die 1 procent, nu niet meer, ook goed. Als je levensgeluk afhangt dat je tot die 1 procent moet behoren, dan is er onderweg iets misgegaan. Je kunt niet eeuwig blijven teren op de medaille die je ooit haalde. Je kunt overigens wel, zoals Ada Kok, eeuwig genieten van de medaille die je ooit haalde.

Ik hoop Ada Kok tijdens de Olympische Spelen nog tegen te komen. Want prachtige vrouwen die weten wat ze willen kun je niet vaak genoeg tegenkomen.

----------

Ben van der Burg is ondernemer in optima forma en schuift regelmatig aan bij uitzendingen van BNR (onder meer Zakendoen Met). Voor BNR.nl schrijft hij wekelijks een column. Volg hem op Twitter: @ikbenechtben. Meer columns op BNR.nl lees en luister je hier.