Wat maakt dat we de één vertrouwen en de ander niet? Dat we sommige mensen binnen de kortste keren van alles over onszelf vertellen terwijl we er bij anderen liever het zwijgen toe doen? Hoewel veel mensen geen idee hebben hoe dat komt, is het antwoord eigenlijk heel simpel. Het is de mate waarin we oprechte interesse en acceptatie ervaren.

Als iemand er blijk van geeft onze manier van denken, voelen en doen te respecteren, ervaren we als vanzelf een klik. We voelen ons thuis bij de ander, omdat we herkenning en vervolgens erkenning gewaarworden. Een oud cliché luidt dat mensen kuddedieren zijn. Cliché’s worden cliché’s omdat ze wáár zijn en daardoor vaak geciteerd worden.

We zijn allemaal op zoek naar soortgenoten waarbij we ons geaccepteerd voelen. Zodra we die sensatie hebben, zijn we bereid de ander te vertrouwen.

Wil je oprecht contact met de ander maken en zo een vertrouwensrelatie te bouwen, probeer je dan zo goed als je kunt open te stellen voor die persoon, stel vragen en luister naar de antwoorden. Je vertrouwen zal dan niet vaak beschaamd worden.