‘Wrok koesteren’ is een uitdrukking die te denken geeft. Rancune is immers een bitter gevoel dat je berooft van energie en vaak verlammend werkt. Waarom zou je het dan koesteren als een schelp zijn parel?

Toch blijven heel veel mensen, wanneer ze door geliefden, collega’s of bazen onrecht is aangedaan, eindeloos gevangen in een web van boosheid, gekrenkte trots en wraakgevoelens.

Wrok is echter volstrekt nutteloos: hij raakt de (vermeende) aanstichter namelijk helemaal niet! Het verandert hem of haar niet en kan ook wat gebeurd is niet ongedaan maken. Wrok koesteren jegens iemand is daarom feitelijk niets anders dan jezelf blijven straffen, door jezelf steeds maar weer te herinneren aan de pijn die je is aangedaan.

Sommige dingen zijn moeilijk te vergeven en zelfs onmogelijk om te vergeten. Maar jezelf ermee te kwellen door de boosheid en het verdriet levend te houden, dat heb je nog minder verdiend dan de gebeurtenis waar het allemaal mee begon. Dat een ander je iets aandeed, kun je niet helpen. Maar je kunt wel je eigen leed verzachten door de wrok te laten varen.