Zij hopen dat Assad zal stoppen met wat niet anders kan worden omschreven dan massamoord op zijn eigen volk. Volgens de Economist beginnen die sancties te werken. De schatkist is leeg, het bankverkeer bijna lamgelegd, de reserves aan buitenlandse valuta zijn uitgeput en de Syrische pond is niets meer waard.

Dat klopt ongetwijfeld, maar de Russische steun aan het regime wordt juist enorm opgevoerd. De havenstad Tartus was in de Sovjettijd een belangrijke Russische marinebasis, maar ernstig in verval. Sinds 2008 is Rusland bezig met de herbouw. Het enige werkende Russische vliegdekschip Admiraal Kutznetzov, met aan boord gevechtsvliegtuigen en –helikopters, is de eerste nieuwe bezoeker.

Daarnaast gaat Rusland door met de levering van geavanceerde kruisraketten van het type Yakhont, waarover in 2007 een overeenkomst was getekend. Plus Yak trainingsvliegtuigen, Mig-29 gevechtsvliegtuigen en nog een hoop andere wapens, samen ter waarde van drie miljard euro. Daarmee geven de Russen een signaal aan de landen die een aanval op Syrië zouden kunnen overwegen: Turkije, en Amerika vanaf de 6 vloot die daar ligt, inclusief een vliegdekschip met volledige uitrusting. Het signaal luidt: haal het niet in jullie hoofd om een aanval te doen.

De vraag is waarom de Russen het zo hoog spelen. Misschien gewoon om de pegulanten: olie waarop een westerse boycot rust is gevonden geld voor de Russen. Een wapendeal van 3 miljard is ook geen kattennat. Aan de andere kant: met snel opdrogende reserves en een lege schatkist, is Syrië niet in staat de rekening te betalen. Dus wat heb je er dan aan? En je moet je afvragen waarom de Russen zo koppig vasthouden aan het wedden op het verkeerde paard.

Net als met Saddam Hoessein, Hosni Mubarak en Moamar Kaddafi, allemaal oude Russische vrienden, moet Moskou toch beseffen dat vriend Assad het niet gaat redden. Het kan nog even duren, maar Assads dagen zijn geteld. Geeft niets, denken ze waarschijnlijk in Moskou, we hebben nog altijd een andere vetbetalende klant: Iran. Schurkenstaten zat.

hammelburg@bnr.nl