Dylan M. was een klant van bijna alle diensten die Google heeft uitgevonden. Gmail, de agenda Google Calendar, de telefoondienst Google Voice (in Nederland nog niet verkrijgbaar), het online fotoboek Picasa, de rss-lezer Google Reader, noem maar op. Toen hij op 15 juli probeerde in te loggen, bleek zijn account opgeheven. Hij kon geen diensten meer gebruiken en kon niet meer bij zijn data.

Hij benaderde Google en kreeg te horen dat hij de gebruiksvoorwaarden had overtreden. Maar meer wilde Google niet kwijt. Dylan kreeg zijn data niet terug en zijn account werd niet hersteld.

Na een week schreef Dylan M. onder de naam Thomas Monopoly een noodkreet op Twitter. Het is de enige bron over dit geval. Maar ook nu zijn zaak de aandacht heeft van honderden blogs op internet, neemt Google niet de moeite zijn verhaal te ontzenuwen, een geldige reden te geven voor wat er is gebeurd, of hem zijn data terug te geven.

Dylan schetst welke invloed dit heeft op zijn leven: hij was bijvoorbeeld bezig met de aanvraag van een opleiding en nu kunnen de betrokkenen hem niet meer bereiken. Hij op zijn beurt heeft de adressen niet meer waar hij mee heeft gecommuniceerd. Hij is duizenden foto's kwijt en honderden artikelen die hij had opgeslagen om later te kunnen raadplegen. Al zijn bookmarks, de lijst is eindeloos.

Als er sprake is van schending van de gebruiksvoorwaarden, hoort een klant te worden gewaarschuwd en een ultimatum te krijgen. Een account kan tijdelijk worden geblokkeerd, de eigenaar hoort een kans te krijgen zijn fout (als daar sprake van is) ongedaan te maken of zijn leven te beteren. Een dienst kan je worden ontnomen, maar je hoort je data terug te krijgen. Google mag graag opscheppen dat je data van jou zijn en dat je die altijd kunt downloaden om naar de concurrentie te gaan - dan moet Google daar ook naar leven. De onwil van Google om hierover te communiceren is schokkend. Een opgaaf van reden zou het minste zijn, of anders het toegeven van een fout.

Al met al is de handelwijze van Google volkomen verkeerd en buiten proportie, ongeacht of Dylan M. iets heeft misdaan. Het heeft geen zin eromheen te draaien: Wat Google doet is evil.

Wat moeten we hiervan leren?

In de eerste plaats: niet al je eitjes in één mandje doen. Het heeft geen zin Google te boycotten want dit kan ook gebeuren bij Microsoft, Apple, Facebook of Yahoo. Maar als je alles van één partij afneemt, ben je vreselijk kwetsbaar. Spreid je belangen, ook onder kleinere partijen. Denk aan Photobucket of Mobypicture voor foto's, denk aan Zoho voor online kantoorapps, denk aan Livejournal, Typepad of Wordpress voor bloggen.

Ten tweede: maak backups. Zorg dat je een kopie op je pc houdt van alles wat je online zet, zoals foto's. Of andersom, maak kopieën op je pc van alles wat je online creëert, zoals blogpostings. Kies diensten waar dit maken van backups mogelijk is.

Tenslotte: er is een gat in de markt voor software die dit maken van backups automatiseert. Wie maakt voor mij een app die al mijn verschillende opslagplaatsen 'in de cloud' elk week leegzuigt en kopieën op mijn pc zet in een formaat dat makkelijk weer ergens te uploaden valt? Lijkt me een gegarandeerd succes. Als je je startup maar niet door Google laat opkopen.

Update: En ja hoor, het blijkt al te bestaan. Dank aan @Sebastix voor deze tweet:

Ben je niet bekend met @backupify? Meer hacks/tools voor backups: http://bit.ly/grbKeI

  Herbert Blankesteijn

---

Herbert Blankesteijn schrijft wekelijks voor BNR.nl een column over een actueel thema op het digitale vlak. Daarnaast is Herbert dagelijks van maandag tot en met donderdag te horen en te lezen met Internet Vandaag, en presenteert hij iedere donderdagavond BNR Digitaal.