Dat blijkt uit een deze week verschenen onderzoek van de Universiteit Twente. De import is ongeveer gelijk aan de hoeveelheid water die jaarlijks door de Rijn stroomt.

De grootste importeurs zijn de VS met 234 miljard m3 zoetwater per jaar, gevolgd door Japan (127 miljard m3 per jaar) en Duitsland (125 miljard m3 per jaar). Nederland staat op de negende plaats.

De VS is ook de grootste exporteur met 314 miljard kubieke meter op jaarbasis.

Virtueel water

Virtueel water is een term die door economen wordt gebruikt om water aan te duiden dat nodig is voor de productie van goederen bestemd voor de export.

Het produceren van een ton tarwe kost bijvoorbeeld gemiddeld 1.300 m3 water. Bij export naar het buitenland ontstaat daarmee ook een virtuele stroom van water die nodig was bij het groeien van de tarwe.

Afhankelijkheid

Doordat Nederland veel producten uit het buitenland haalt importeert het dus indirect ook veel water. Daarmee onstaat ook een afhankelijkheid.

De onderzoekers merken echter op dat onze situatie niet noodgedwongen is. Nederland heeft genoeg ruimte om de productie zelf op zich te nemen en daarmee de afhankelijkheid van het buitenland te verminderen.

Niet verrassend is dat vooral droge landen erg afhankelijk zijn van water uit het buitenland. Malta haalt 92 procent van zijn zoetwater uit het buitenland en is daarmee het meest afhankelijke land ter wereld.