Dat zegt journalist Wim Jansen, die al dertig jaar over Latijns-Amerika bericht, in het programma BNR Bernard Hammelburg.

Door Bernard Hammelburg & Freek Ewals

Tijdens een recente reis dwars door Latijns-Amerika, waarover hij het boek ‘Panamericana’ schreef, zocht Jansen in Buenos Aires een oude vriend op die tijdens de dictatuur naar Nederland was uitgeweken. “Hij snapt wel waarom wij zo raar doen. De rest van de Argentijnen snapt dat niet. Vanuit mensenrechtenoogpunt is het een heel legitieme zaak, maar de Argentijnen snappen niet dat wij ons zo druk maken over een enkele kleine vis uit de vijver, terwijl zij nog veel problemen uit die tijd te verwerken hebben.”

Maximá
Hebben de Argentijnen wel van de kwestie-Zorreguieta gehoord? “Jazeker. Iedereen weet van de familie-Zorreguieta en de problemen in Nederland, want Maximá is daar zeer bekend, maar ze moeten een beetje glimlachen als wij daar zo moeilijk over doen.”

Trauma’s
Dat wil geenszins zeggen dat de trauma’s uit de periode van de dictatuur zijn verwerkt. “In de café’s is het verleden nog steeds hét heftige gesprek van de dag. De gesprekken gaan dan over onderwerpen van nu, maar ze komen altijd weer terug op het verleden.” Jansen wijst erop dat niet alle Argentijnen tegen de dictatuur waren. “Die had de steun van de middenklasse. Er heerste complete chaos, met linkse stadsguerilla’s en linkse benden, die mensen ontvoerden en vermoordden. Er moest orde op zaken komen. De linkse ex-revolutionairen geven nu wel toe dat ze aanleiding zijn geweest voor de militaire staatsgreep. Van rechterzijde is daar nog niet veel sprake van.”

Mexico
Jansen houdt zijn hart vast voor de ontwikkelingen in Mexico, waar de oorlog tussen drukskartels al zo’n 60.000 slachtoffers heeft geëist. “Het is veel meer dan een oorlog tussen de drugskartels. Het is nu het land waar het afgelopen jaar de meeste journalisten zijn vermoord – meer dan in Irak, meer dan in Afghanistan. En waar schreven die journalisten dan over? Over de corruptie tussen de lokale regeringen en de drugskartels. Als dat naar buiten komt, dan worden de mensen vermoord. De centrale regering in Mexico-Stad kan niet eens de vrijheid van meningsuiting garanderen. Als je Mexico vergelijkt met de militaire dictatuur van Argentinië: daar heeft de dictatuur destijds 30.000 levens gekost. In Mexico waren dat er in de afgelopen zes jaar 60.000. In de democratie Mexico.

Luister naar het hele interview via de gele knop bovenaan. BNR Bernard Hammelburg, elke donderdag om 14.30 uur.