Recentelijk was dat vooral: Rubygate. De oud-premier wordt vervolgd voor de dertien keer dat hij seks gehad zou hebben met de destijds nog minderjarige escortmeisje Karima al-Mahrough, ook wel Ruby genoemd.

Ruby was als minderjarig meisje regelmatig te gast op 'bunga-bunga' seksfeestjes bij de premier thuis, en had seks met de premier voor geld.

In hetzelfde schandaal komt ook machtsmisbruik genoemd, omdat hij tegen de politie loog om Ruby uit de cel te krijgen toen zij werd beschuldigd van diefstal.

Corruptie
Er zijn echter veel meer schandalen geweest. In 2008 werd een corruptieproces tegen Berlusconi stilgezet omdat een nieuwe - omstreden - wet hem immuniteit verleende. Die wet was door politieke vrienden van Berlusconi opgezet en werd actief door hem gesteund.

De geschrapte rechtszaak draaide om 600.000 dollar die Berlusconi aan een Britse advocaat zou hebben gegeven om een valse verklaring af te leggen. De Brit, David Mills, had in zijn verklaring bepaalde dingen verzwegen die Berlusconi als zakenman strafbaar zouden maken.

Belasting ontduiken
Het ging om het opzetten van buitenlandse vennootschappen, zodat Berlusconi's bedrijven belasting konden ontwijken.

Het constitutionele hof in Italië (het hoogste rechtscollege) heeft de omstreden wet inmiddels tegengehouden, waardoor - hoewel flink vertraagd - verschillende onderzoeken tegen de premier toch weer konden worden opgestart.

Maffia
Berlusconi was niet het enige lid van zijn partij, de PDL, dat 'dirty' was. Drie andere topleden werden in juli 2010 ervan beschuldigd banden met de maffia de onderhouden.

De drie zouden een criminele organisatie hebben opgezet om politieke en justitiële beslissingen van het land te beïnvloeden. Een voormalige maffiamoordenaar heeft Berlusconi voor de rechtbank zelfs een keer met een serie bomaanslagen gelinkt.

Respectloos
Verder is veel van Berlusconi's overige gedrag samen te vatten onder 'respectloosheid'.

De premier stuurde voor de Europese verkiezingen in 2009 bijvoorbeeld drie jonge, mooie vrouwen als kandidaten van zijn partij naar voren, daarmee uitstralend dat hij de verkiezingen totaal niet serieus nam. Zijn eigen vrouw was zijn gesjans met vrouwen zo beu, dat ze van hem scheidde.

Ook Berlusconi's taalgebruik toonde vaak aan dat de premier niet alles even serieus nam. Een bloemlezing:

Over zijn eigen positie:

"Ik zie nergens om mij heen een persoonlijkheid die Italië in het buitenland op een meer gezaghebbende manier kan vertegenwoordigen dan ik."

Over de financiële situatie van zijn eigen land (op dat moment deplorabel):

"De media overdrijven de crisis hier. De restaurants zitten vol!'

Over zijn Duitse collega Merkel:

"Merkel heeft een onneukbaar dikke kont."

Aangaande zijn vrouwentic:

"Laten we onze partij Popolo della Libertà een nieuwe naam geven: Forza Gnocca!" (Hup Poesje, red.)

En natuurlijk waren er ook nog deze voorvallen: