Mid Term22 okt '14 15:09Aangepast op 22 okt '14 15:46

Complot tegen Obama

Auteur: Bernard Hammelburg

Over één ding zijn Democraten en Republikeinen het eens: Barack Obama valt als president tegen. Het verschil is dat de Democraten nog heel lang ontroerd en geïnspireerd waren door de nieuwe president, terwijl de Republikeinen al meteen na zijn eerste overwinning uit zijn geweest op zijn politieke ondergang. De klacht van Obama’s aanhangers is dat de Republikeinen nog nooit zo geraffineerd, systematisch en vilein een zittende president hebben gesaboteerd.

Daar zit veel in. In zijn boek "Do not ask what good we do: Inside the US House of Representatives" beschrijft Robert Draper hoe, meteen na Obama’s overwinning in 2008, een groep prominente Republikeinen bijeen kwam om de nieuwe strategie uit te werken. Ze zouden elk wetsvoorstel van de president systematisch blokkeren, saboteren of traineren. Die politiek van obstructie hebben ze consequent volgehouden, waardoor in de zes jaar dat Obama president is opmerkelijk weinig wetten zijn aangenomen en getekend.

Het lijdt geen twijfel dat simpel, platvloers en ordinair racisme een rol speelt. Een zwarte man in het Witte Huis? Daar hadden de kiezers in hun districten in het diepe zuiden en het Middenwesten niet op gerekend. Nou, die zouden ze een poepie laten ruiken.

Daar staat tegenover dat de machtigste man ter wereld wel tegen een stootje moet kunnen, en dat een echte leider zijn mannetje weet te staan, ook in de loopgravenoorlog die de Amerikaanse politiek is. Voor Obamacare bijvoorbeeld, zijn belangrijkste wapenfeit, waren 54 stemmingen in het Congres nodig. Daarvoor moet je een volhoudertje zijn.

En er zijn andere middelen. Obama heeft opmerkelijk vaak het Congres omzeild door algemene maatregelen van bestuur af te kondigen tijdens recesperiodes, een bekende Witte Huis-truc. Volgens de New York Times schuift hij steeds dichter naar een akkoord met Iran en de beëindiging van de boycot.  Daarvoor is toestemming van het Congres nodig, tenzij het in kleine stapjes gaat – een andere truc.

Voor de oorlogen die hij voert, bijvoorbeeld in Pakistan, Syrië en Irak, en voor de liquidaties die hij laat uitvoeren, maakt hij steeds meer gebruik van Special Forces, die nauwelijks onder parlementaire controle vallen. De afdeling Special Operations, met 66.000 commando’s en een budget van zeven miljard dollar, is actief in zeventig landen en valt rechtstreeks onder het bevel van de president.  Daaronder vallen ook de 1.600 manschappen die momenteel in Irak zijn, ondanks Obama’s verzekering over geen “boots on the ground."

Andrew O’Hehir betoogt in Salon.com dan ook dat het eigenlijk niets uitmaakt wie de verkiezingen op 4 november wint. Het zullen de Republikeinen wel zijn, zegt hij, maar de macht van het Witte Huis is zo kolossaal dat Obama als het ware onkwetsbaar is voor de plaaggeesten in het Congres.


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen