Mid Term31 okt '14 13:28

Alleen voor blanke mannen

Auteur: Bernard Hammelburg

Humor is een prachtig wapen in de politiek, maar je moet ófwel een goede tekstschrijver hebben, ófwel zelf goede grappen kunnen verzinnen. Senator Lindsey Graham uit South Carolina, een veteraan in de Republikeinse partij, heeft duidelijk geen van beide.

Op een besloten bijeenkomst van de Hibernian Society, een liefdadigheidsorganisatie voor mannen – geen vrouwen, dus – van Iers-katholieke afkomst, kwam hij met deze tekst: “Het spijt me dat deze regering zo fucked-up is. Als ik president word, gaan blanke mannen uit clubs voor alleen blanke mannen het goed doen.” Op een audioband die CNN in handen kreeg, hoor je de blanke mannen daveren van het lachen. Haha, die zit, Lindsey.

Nog een Graham-grap, tegen dit Iers-katholieke gezelschap: “Zijn er presbyterianen in de zaal? Of baptisten? Dat zijn degenen die drinken, maar het niet toegeven.” Haha, die Linsdey toch.

Hij gaf het allemaal ruiterlijk toe, trouwens. Als gast van deze besloten mannenclub wordt van je verwacht dat je een serieus verhaal houdt, maar wel met grappen en zelfspot. Haha, die Lindsey toch. Dezelfde Lindsey die in een interview met het conservatieve blad The Weekly Standard geruchten bevestigde dat hij in 2016 een gooi naar het presidentschap wil doen en in zijn partij als serieuze kandidaat wordt gezien.

Jammer dat zijn Democratische tegenstander, staatssenator Brad Hutto, ook geen gevoel voor humor heeft. Al wat hij kon bedenken was het cliché dat Graham een “typische Republikein is, die geen belangstelling heeft voor de middenklasse, de armen, minderheden en vrouwen. Het was toch een schot voor open doel. Hij had bijvoorbeeld kunnen zeggen: ik voer liever campagne op een besloten club van vrouwen – van alle godsdiensten en huidskleuren, graag. Of zoiets.

De Democraten worstelen in deze laatste week van de verkiezingsstrijd nog steeds met – wat de Britse Telegraph noemt – Obama’s ‘giftige erfenis’, maar First Lady Michelle ligt beter in de markt. Zij maakt, letterlijk en figuurlijk, heel wat vlieguren om campagne te voeren voor Democratische kandidaten. Ze dreunt keurig een lijstje topprestaties op die haar man de afgelopen zes jaar heeft geleverd, maar de kern van haar betoog gaat over gezond eten voor kinderen.

Dat is natuurlijk heel belangrijk. Minder vette happen en meer groenten op het menu van de schoollunch – dat is alleszins redelijk, want Amerikaanse kinderen zijn vaak veel te dik.  Maar ze heeft er wel de bijnaam ‘voedings-politieagent’ aan te danken. Want, schrijft de Britse krant, ‘ze ontneemt kinderen hun patatjes, en twittert om sympathie bedelende foto’s van ongezellig ogende maaltijden, die de conservatieven aangrijpen om te stellen dat de ‘Eerste Moeder’ echt te ver gaat.

Gaat het in de campagne nou nooit over iets serieus? Laat ik het zo zeggen: vast wel, maar je moet er met een vergrootglas naar zoeken. Dat is jammer, want de kiezer is niet op het achterhoofd gevallen. Uit een peiling van de Peterson Foundation blijkt dat 82 procent van de kiezers de nationale schuld als grootste probleem beschouwt. Ze verwachten van de kandidaten standpunten over oplossingen. En gelijk hebben ze: 17 biljoen dollar is geen kattennat. De Federal Reserve heeft inmiddels aangekondigd te stoppen met het opkopen van staatsobligaties, dus de geldpers draait minder, maar dat zo’n kolossale schuld als een zwaard van Damocles boven de zich herstellende economie hangt, snapt de kiezer heel goed, ongeacht zijn politieke voorkeur.

Daar hoor je de kandidaten nauwelijks over, want voor je het weet valt het woord ‘belasting’ en dat betekent in een Amerikaanse verkiezingscampagne een rode kaart. Dus moeten we het doen met de saaie schoolmaaltijden van Michelle Obama en de nog flauwere grappen van Lindsey Graham.


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen