Mid Term23 okt '14 17:41

Geldsmijterij

Auteur: Bernard Hammelburg

En wat mag zo’n feestje van de democratie dan wel kosten? Met bijna vier miljard dollar zijn dit de duurste “midterms” ooit.

Dat astronomische bedrag is ongeveer gelijk aan het bruto nationaal product van Mauritanië, twee keer dat van Liberia, en drie keer dat van Somalië. Driekwart van het geld wordt uitgegeven door de kandidaten en de partijen, de rest door supportersverenigingen, zoals actiegroepen en pressiegroepen.

In deze geldsmijterij zijn de Republikeinen net iets beter dan de Democraten, maar veel scheelt het niet. Veruit het grootste deel van het geld wordt gebruikt voor het produceren van negatieve reclameboodschappen over tegenstanders. Reclamebureaus, kranten, radio- en TV-zenders verdienen zich in verkiezingstijd helemaal suf.

Van de 320 miljoen Amerikanen zijn er 200 miljoen stemgerechtigd. Bij de laatste presidentsverkiezingen was de opkomst met 64 procent opmerkelijk hoog http://www.statisticbrain.com/voting-statistics/ , maar bij tussentijdse verkiezingen zijn de partijen al spekkoper als veertig procent van het electoraat komt opdagen. Dat betekent dat bij deze verkiezingen vijftig dollar wordt uitgegeven voor elke werkelijk stemmende Amerikaan.

Opiniepeilingen vormen de ruggengraat van alle Amerikaanse verkiezingen. De media doen daar heel veel aan, maar dat is nog niets vergeleken met wat de kandidaten zelf doen. Die hebben vrijwel altijd een “pollster” in hun team, en die eigen peilers zijn meestal steengoed. In een districtenstelsel moet een kandidaat precies weten wat er onder zijn eigen kiezers leeft, en dat zijn vaak onderwerpen die niet of nauwelijks te maken hebben met landelijke politiek.

Toch houdt de landelijke politiek rekening met wat de mensen in de provincie bezighoudt. Een mooi voorbeeld is het homohuwelijk. President Obama was aanvankelijk terughoudend over dit onderwerp. Hij vond discriminatie tegen homo’s en lesbiennes verwerpelijk, maar het door de federale overheid gesanctioneerde huwelijk was hem een streepje te ver – daarover moesten de staten maar beslissen. Opmerkelijk is dat de emancipatie op dit gebied niet vanuit Washington kwam, maar juist uit de provincies en de staten. Steeds meer staten keurden het homohuwelijk goed, en steeds vaker leidde dat tot juridische knokpartijen tussen voor- en tegenstanders.

Het Hooggerechtshof verwierp onlangs de weigering van vijf staten om het homohuwelijk in te voeren, en deelde daarmee een genadeklap uit aan de tegenstanders. En nu komt het: Obama noemde dat ‘een van de belangrijkste vonnissen van het Hof.’ http://www.huffingtonpost.com/2014/10/20/obama-gay-marriage_n_6014116.html?icid=maing-grid7|htmlws-main-bb|dl1|sec1_lnk3%26pLid%3D548925 Terwijl hij eerst het standpunt had verkondigd dat het homohuwelijk een kwestie was voor de staten, maakte hij nu een draai met de stelling dat het grondwettelijke gelijkheidsbeginsel ook voor deze kwestie geldt, en dus voor alle staten.

Waarom die draai? Omdat de opiniepeilers in de verre provincies en staten hebben vastgesteld dat het percentage voorstanders van het homohuwelijk nu groter is dan het percentage tegenstanders. Het is dus een simpel rekensommetje: door zijn steun voor het homohuwelijk komt Obama vanuit Washington de politici te hulp die deze kwestie verdedigen. En laten dat nou vooral Democraten zijn.


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen