Meer Nieuws10 dec '12 15:39

Verdaas: Ik ben geen zakkenvuller

Auteur: Mijke Hurkx

De afgetreden staatssecretaris Co Verdaas vindt zichzelf geen graaier, "maar je zou me wel dom, stom of onhandig kunnen noemen". Dat zegt Verdaas in een e-mail aan collega's en vrienden.

Dat meldt RTL Nieuws. PvdA'er Verdaas trad vorige week donderdag af. Zijn positie was kwetsbaar geworden, doordat er twijfels waren over zijn declareergedrag in zijn vorige functie van gedeputeerde van Gelderland.

Het lijkt erop dat de opvolger van de afgetreden staatssecretaris pas volgende week bekend is.

De e-mail van Co Verdaas:

"Bedankt voor de mails, sms-jes en berichten via Linked. De berichtgeving in de media over mijn aftreden wordt sterk beïnvloed door het populaire frame van 'graaien/zakkenvullen', terwijl daar geen sprake van is. Degenen van jullie die ik afgelopen dagen al gesproken heb, heb ik dat al uitgelegd. Maar het is een heel verhaal en om het niet nog 100 keer te moeten vertellen, zet ik het maar even op de mail. Stuur het gerust door, het beeld dat wordt weggezet vreet toch aan Marion en mij.

Aan de affaire gaat een heel verhaal vooraf, waarbij je uitgebreid kunt discussiëren over de vraag of de regel dat een wethouder in gemeente / gedeputeerde in de provincie moet wonen nog van deze tijd is nu wethouders/gedeputeerden van buiten kunnen komen en het erg ver gaat om huis-en-haard definitief te moeten verlaten voor een onzekere baan die ieder moment kan eindigen. Maar goed, zo lang dat nog in de wet staat, heb je nu eenmaal met die regels te maken. Ik hield mijn woning in Zwolle daarom aan en had daarnaast een kamer in Nijmegen, waar ik ook ingeschreven stond en ook regelmatig verbleef. Maar ik was ook zeer regelmatig in Zwolle. Daar maakte ik ook nooit een geheim van. Of ik hiermee de geest van de wet volgde is wellicht discutabel, maar politiek is hier eerder door de Gelderse Staten geen negatief oordeel aan verbonden.

Gedeputeerden mochten toen ik begon de dienstauto niet voor woon-werkverkeer gebruiken, maar als er afspraken buiten de deur waren dan mocht ik de dag wel thuis beginnen en eindigen met de dienstauto. Anders moet je je eigen auto eerst weer ophalen bij het provinciehuis en dat levert veel extra kilometers op. De regels zijn inmiddels verder aangescherpt, maar destijds hanteerde de algemeen directeur de lijn dat je je op zo'n dag op ieder gewenst adres in Nederland mocht laten zetten. De regels sloten deze wijze van gebruik ook niet uit trouwens. Dus ik kon op zo'n dag kiezen voor Zwolle of voor Nijmegen, of volgens die regels: ieder ander adres in Nederland. Met een vriendin in Zwolle, werd het regelmatig Zwolle. Ook een groot deel van de provincie was vanuit Zwolle trouwens eenvoudiger (lees:goedkoper) te bereiken. Als ik in Zwolle had overnacht stonden in het begin van mijn aanstelling de kilometers die ik met de eigen auto naar het provinciehuis reed op mijn woon-werkverkeer-kilometerdeclaratie.

Ik zag dat, en vond het zelf beter om Nijmegen-Arnhem te declareren: dus minder kilometers. Vergelijk het met iemand die een vaste kilometervergoeding krijgt en als ie elders (verder weg) logeert niet de extra kilometers gaat declareren. Dat was mijn - achteraf te simpele - redeneertrant. De fout is dus dat ik 'Nijmegen-Arnhem' liet invullen en daar mijn handtekening onder zette, terwijl ik die rit feitelijk niet maakte (want ik reed Zwolle-Arnhem). Had ik op de declaraties Zwolle-Arnhem ingevuld, met een regel er bij dat ik niet meer kilometers vergoed wilde hebben dan Arnhem - Nijmegen en dus daarom minder kilometers opvoerde, dan was dat probleem er niet geweest. In het frame van de media en tegenstanders wordt deze foutieve declaratie uitgelegd als het 'verdoezelen' van het feit dat ik in Zwolle verbleef in plaats van in Nijmegen. Dat was oprecht niet mijn intentie, ik wilde simpelweg niet meer kilometers declareren door mijn keuze om ook in Zwolle te slapen. Achteraf bezien, op een heel onhandige manier. Dat ik met de dienstauto naar Zwolle ging is in de rittenstaten van dienstauto's van de provincie eenvoudig terug te vinden: wie de declaraties opvraagt, kan even eenvoudig die rittenstaten opvragen.

Om schoon schip te maken, heeft ik besloten alle woon-werk-declaraties Nijmegen-Arnhem terug te betalen. Ook de ritten die wel echt naar Nijmegen waren. Want het is ondoenlijk om dat voor al die jaren van dag tot dag uit te zitten vogelen. Dat totaalbedrag, dat in het echt dus lager is, ligt ergens tussen de 800 en 900 euro. Het gaat dus niet om graaien, maar om onzorgvuldig of onhandig omgaan met declaraties, maar wel met de intentie het goede te doen.

Wat verder niet ter zake doet, maar waaruit wel blijkt dat beeld van 'graaier' onrecht is, is dat ik regelmatig inkomsten van gastlezingen of commissievoorzitterschappen direct in de provinciekas liet storten, ook als dat volgens de regels niet per se hoefde. Dat gaat om duizenden euro's. Als je wilt graaien, dan maak je volgens mij andere keuzes ...

Ik maakte een fout en betaal daarvoor een hoge prijs. De beeldvorming die daar nu overheen komt, doet zeer. Ik snap natuurlijk wel hoe zo’n mediaframe werkt. Het is voor de media blijkbaar moeilijk om uit te leggen dat iemand verkeerd declareerde, maar er zelf niet beter van werd. Dat past niet in het frame van 'graaien' en 'zelfverrijking'. Als dat frame eenmaal dominant wordt, dan wordt vervolgens ook alles negatief uitgelegd. En krijgen ook tegenstanders alle ruimte om nog een hoop onzin toe te voegen. Ook de jaarlijkse heisessie van het gehele college van GS in Gelderland in een Gelders kasteel, wordt in sommige media nu opgevoerd als een privé-feestje van mij met wat vrienden. Dat is echt de grootst mogelijke onzin. En zo wordt er meer uit z’n context getrokken.

Dat beeld krijg ik bij het grote publiek niet meer rechtgezet, maar ik vind het zelf wel prettig als de mensen in mijn directe en wijdere omgeving weten dat het allemaal stukken genuanceerder ligt. Je kunt me dom of stom of onhandig noemen en met die kwalificaties heb ik dan ook geen moeite. Maar het was geen opzettelijke fraude of zelfverrijking, terwijl dat wel het beeld is dat in de media overheerst.

Ik weet dat velen van jullie me toch wel vertrouwden, maar het voelt goed om mijn verhaal te delen. Als alle emotie achter de rug is hoop ik dat ook ook een keer met een groter publiek te kunnen delen.

Voel je vrij deze mail te delen met wie dan ook,

Groeten

Co"


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen