Nieuws20 mei '11 15:15

De jachtcultuur binnen het IMF

Auteur: Thijs Baas

Het is een internationaal eiland in het hart van de Amerikaanse kapitaalwereld, waar alphamannen de dienst uitmaken. Lange dagen, waar werknemers normaal gesproken wekenlang op elkaars lip zitten tijdens eindeloze 'overzeese missies': het Internationaal Monetair Fonds (IMF).

Dat schrijft The New York Times. Met de arrestatie van Dominique Strauss-Kahn begin deze week wegens beschuldiging van verkrachting van een kamermeisje kwam de cultuur van het IMF opeens middenin de schijnwerpers te staan.
Vrouwelijke medewerkster
Opnieuw doemde de vraag op in hoeverre Strauss-Kahn écht geen regels had overtreden door in 2008 met een vrouwelijke medewerkster het bed in te duiken.
Maar wat de aandacht nog meer vestigt op de cultuur binnen het IMF is de bekentenis van een affaire die betrekking had op een mogelijke opvolger van Strauss-Kahn.
Kemal Dervis
Het gaat om de Turk Kemal Dervis, die jaren geleden een affaire had, terwijl hij bij de Wereldbank werkte. De vrouw werkt nu bij het IMf, beweert iemand die direct te maken had met de affaire.
In interviews en documenten wordt een beeld geschetst van het IMF als een instituut waar de seksuele normen en waarden duidelijk afwijken van Washington en vrouwelijke medewerkers kwetsbaar zijn voor intimidaties. Wetteloosheid
De Amerikaanse wet lijkt geen vat te krijgen op de wetteloosheid van het IMF. Tot eerder deze maand voorzag het IMF in eigen regelgeving die managers aanzette om achter de vrouwelijke collega's aan te zitten.
"Intieme, persoonlijke relaties tussen leidinggevenden en ondergeschikten worden in zichzelf niet beschouwd als intimiderend", meldt Carmen M. Reinhart, een prominente econome die tussen 2001 en 2003 werkzaam was bij het IMF.
Pirates of the Carribean
"Het is een beetje als Pirates of the Carribean: de regels gelden meer als globale richtlijnen. Dat maakt volgens mij de weg vrij voor risicovol gedrag."


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen