Bouw & Woningmarkt3 feb '18 19:53Aangepast op 4 feb '18 15:59

Dijkherstel opgeschroefd naar 100 kilometer per jaar

Auteur: BNR Webredactie

De dijken in het Nederlandse rivierengebied, met name de IJsseldijken, moeten hoognodig verstevigd worden. Ze zitten volgens Martin Schepers, projectleider van POV Macrostabiliteit, 'het verst van de veiligheidsnorm'. Ze zijn vaak te laag, niet dik genoeg of er komt zand onderdoor.

Een watersnoodramp als in 1953 mocht nooit meer gebeuren. En dus bouwden we een groot aantal waterkeringen en verhoogden we onze dijken. Maar daarmee zijn we er niet: elfhonderd kilometer moet de komende decennia verstevigd worden en dat schiet met een tempo van 25 kilometer per jaar niet echt op, erkent Erik Kraaij, plaatsvervangend directeur van het Hoogwaterbeschermingsprogramma. Dat tempo móet omhoog, maar dat zal pas lukken als de omgeving van de dijken goed in kaart is gebracht.

Een belangrijke 'bouwsteen' van de dijken is de damwand. Deze wordt nu doorgaans geplaatst op basis van een verouderde rekentechniek. Aan de hand van de meest moderne techniek wordt inmiddels in kaart gebracht hoe je met zo min mogelijk moeite een zo solide mogelijke damwand neerzet, zegt Schepers. 'We bouwen nu damwanden alsof er aan de voor- en achterkant geen grond zit. Die moet in zijn eentje de kracht van de hele dijk op kunnen vangen. Via proeven onderzoeken we of de grond ook de krachten aankan die nu op de ankers komen te staan.'

Prijs per kilometer

Dat zou ook erg schelen in de kosten, zegt Erik Kraaij. Voor het hele renovatieprogramma is 7 miljard euro beschikbaar, waarvan nu nog een groot deel opgaat aan minder efficiënte technieken. 'We willen kijken of we voor dat geld nog veel meer kilometers kunnen doen en daar helpt deze proef bij. Nu is de prijs per kilometer tussen de 10 en 20 miljoen euro. Dat is heel veel geld. We hébben ook heel veel geld, maar dat willen we zo goed mogelijk besteden aan de beste oplossingen.'

Een dijkdoorbraak zoals in 2003 in Wilnis schudt de boel in water-managend Nederland altijd weer even flink op. Zeker omdat de omstandigheden destijds nogal atypisch waren: juist langdurige droogte bleek de boosdoener. Hoewel de schrik er destijds stevig in zat, levert dit soort doorbraken juist heel veel kennis op. 'Door klimaatverandering kunnen we niet alleen te maken krijgen met méér water, maar ook met hele droge periodes. Dan moeten we dit soort dijken ook goed in de gaten houden. Dat helpt enorm bij de bewustwording.'

Ook grote internationale overstromingen als Katrina vergroten het bewustzijn, zegt Schepers. En iedereen plukt daar de - soms wrange - vruchten van. 'Dat werkt mee in de kennis die wij nu opbouwen en omgekeerd gaat onze kennis ook die kant op.'


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen