Gezondheid1 dec '21 05:52Aangepast op 1 dec '21 07:39

Waarom buitenlands personeel de tekorten in de zorg (niet) kan oplossen

Auteur: BNR Webredactie

Met fase 2d in werking, waardoor 'de zorgcontinuïteit in gevaar is', en code zwart in aantocht, ontstaat de vraag hoe we de zorgcapaciteit kunnen verhogen. Tot nog toe was code zwart steeds op het nippertje afgewend, maar met 2845 coronapatiënten in de ziekenhuizen waarvan 595 op de intensive care, lijkt code zwart zeer dichtbij te komen. De bedden zijn er voor opschaling, maar aan de bedden moet ook personeel staan. Daar lijkt geen oplossing voor te zijn.

Maar er zijn belangrijke redenen waarom er niet op grote schaal personeel uit het buitenland wordt geworven, vertelt Sigrid van der Klooster, adviseur HR binnen het Erasmus MC. 'We lopen met buitenlands zorgpersoneel tegen twee zaken aan. Punt 1: de taal. We vinden het belangrijk om goede zorg te leveren aan de patiënt en ook om goed in contact te staan met de patiënten, de familie, maar ook met het verpleegkundig team. Dat is ontzettend belangrijk. Punt 2: In andere landen zien we dat de hiërarchie in de zorg nog anders is. Dan is het vaak zo dat de verpleegkundige aangestuurd wordt door de arts, maar hier vinden we het ook belangrijk dat de verpleegkundige gevraagd wordt wat hij of zij belangrijk vindt.'

(ANP/Robin Utrecht)

Concessies op kwaliteit

Volgens Jeroen Reunis, oprichter van Avant Talent Group, kan je acute problemen niet oplossen met buitenlands personeel. Met zijn bedrijf werft hij personeel vanuit de Filipijnen voor de Nederlandse zorg. 'Personeel uit het buitenland werven lost niet het probleem van code zwart op', zegt hij. Wel is er een mogelijkheid, maar dan moeten er 'concessies' gedaan worden. 'Je moet dan concessies doen op de kwaliteit. Je praat bijvoorbeeld in het Engels of in een andere taal. Daarnaast kan degene misschien de helft van de taken die die moet doen, nog niet doen.' Ziekenhuizen accepteren die gevolgen niet.

Daarnaast kunnen de diploma-eisen voor een verpleegkundige in andere landen lager zijn. Ook heeft buitenlands personeel begeleiding nodig van ervaren zorgwerknemers. Maar die laatste mensen zijn juist nu hard nodig om aan de ziekenhuisbedden te staan. Ziekenhuizen stellen dat daardoor de druk op de zorg alleen maar groter wordt, in plaats van lager. Arnold Smeink, die met EMTG ook buitenlands personeel voor de zorg werft, meent iets anders. Hij ziet juist dat hun personeel vaak weggekaapt wordt door de ziekenhuizen. 'Op het moment dat het buitenlands personeel al ruim een half jaar in Nederland werkt in de ouderenzorg, weten de ziekenhuizen ze wel te vinden en worden ze letterlijk weggehaald.'

Volgens Smeink hebben ziekenhuizen last van koudwatervrees. 'Onbekend maakt onbemind. Ziekenhuizen die goede ervaringen hebben kiezen er in het vervolg vaak wél voor om het rechtstreeks te doen. Dat doen ze ook omdat ze beseffen dat ze anders de ouderenzorg met een probleem opzadelen.'

'Ten tijde van crisis niet realiseerbaar'

Toch ziet het demissionaire kabinet weinig in het werven van buitenlands personeel voor de zorg. 'De ervaring is dat er eerst moet worden geïnvesteerd in opleiding en begeleiding van buitenlandse zorgverleners voordat zij kunnen worden ingezet in de Nederlandse gezondheidszorg. Zo is er gemiddeld 6 tot 12 maanden aanvullende opleiding nodig', schrijft het ministerie van Volksgezondheid in een reactie aan BNR.

Ook taal- en cultuurbarrières voor het externe personeel zouden te groot zijn. 'Zulke investeringen in opleiding en begeleiding zijn op korte termijn en ten tijde van crisis niet realiseerbaar. Vooral niet voor ic-verpleegkundigen, aangezien die kennis en kunde te specialistisch is om snel aan te leren en goede communicatie hierbij cruciaal is.'


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen