BNR In Alle Staten15 jun '16 16:08Aangepast op 20 jun '16 16:12

Maine: kreeft, kanjers en King

Auteur: Bernard Hammelburg

Elke Amerikaan heeft onmiddellijk twee associaties als je Maine zegt: kreeft en Stephen King. ‘Maine Lobster’ is de beste ter wereld. ‘The Shawshank Redemption,’ ‘Stand by Me’ en ‘The Shining’ behoren tot de beste (verfilmde) boeken.

Politieke junkies denken bij Maine ook aan twee politieke kanjers die de staat voortbracht. George Mitchell, oud-rechter, oud-senator en oud-diplomaat is de afgelopen decennia de bekendste. Zijn grootste prestatie was het ‘Goede Vrijdag akkoord’ in 1998, toen hij er na jarenlange onderhandelingen in slaagde de strijdende protestanten en katholieken in Noord-Ierland te bewegen tot een coalitie. Hoewel de haat nog niet helemaal is onderdrukt en er af en toe nog oprispingen zijn, beschouwen Britten en Ieren ‘the troubles’ als een afgesloten hoofdstuk. In een periode waarin terrorisme vooral wordt geassocieerd met islam, neigen we ertoe de decennia durende reeks van terroristische aanslagen in Engeland en Noord-Ierland te vergeten. Die kostte minstens drieduizend mensen het leven, waaronder bijna driehonderd kinderen. Het meest opmerkelijke was dat geen enkele Britse en Ierse regering ooit bij machte bleek een einde aan het conflict te maken, en dat een vreemdeling een doorbraak wist te forceren. Een magistrale prestatie, waarvoor de Europese Unie nog steeds dankbaarheid is verschuldigd aan de man achter de schermen: president Bill Clinton.

Voor de andere politieke duizendpoot moeten we een eindje terug in de tijd. Edmund Muskie, in 1955 gekozen tot gouverneur, en daarna, van 1959 tot 1980, senator. Net als Mitchell, was Muskie gefascineerd door buitenlandpolitiek, en adviseerde president Jimmy Carter achter de schermen. Toen Iran in 1979 de Amerikaanse ambassade in Teheran bezette en 52 Amerikanen gijzelde, maakte Muskie deel uit van Carters crisisteam. Het grootste dieptepunt tijdens het 444 dagen durende drama was ‘Operation Eagle Claw’ in het voorjaar van 1980, een geheime reddingsactie met helikopters die mislukte omdat vijf van de acht toestellen door technische problemen niet konden opstijgen en van de overgebleven drie één botste met een bevoorradingsvliegtuig en neerstortte. Cyrus Vance, minister van buitenlandse zaken, was tegen de missie geweest en trad uit protest af. Muskie volgde hem op, al was het maar voor korte tijd, want Carter werd driekwart jaar later door de kiezer afgeserveerd.

Iedere Amerikaan kende Edmund Muskie toen al, maar dat had een andere achtergrond. In 1972 was hij in de Democratische voorverkiezingen de rivaal van collega-senator George McGovern, die uiteindelijk de nominatie won en door Richard Nixon werd verpletterd. Vlak voor de voorverkiezingen in New Hampshire, schreef een krant twee commentaren waarin Muskie werd beschuldigd van racistische opmerkingen tegen Acadians, Franse Amerikanen (waarvan er veel in Maine wonen), en waarin werd gesuggereerd dat zijn vrouw teveel dronk en ordinaire grappen maakte. Het was onzin, ingestoken door een ‘tipgever’ die deel uitmaakte van de campagne van Richard Nixon. Muskie was zo verontwaardigd, dat hij, in een sneeuwbui, voor het gebouw van de krant op het laadvlak van een vrachtautootje stapte, een megafoon pakte en voor het oog van de zoemende camera’s een tirade afstak over de hetze. Daarbij liepen de tranen over zijn wangen. Zelf heeft hij altijd volgehouden dat het gesmolten sneeuw was, maar in de Amerikaanse politieke geschiedenis is ‘Muskie’s huilbui’ een klassieker geworden.

Dossier Verkiezingen VS

Deze opmerkelijke mannen symboliseren de staat Maine, waar een soort afkeer heerst van politieke uitersten. Republikeinen zijn er doorgaans gematigder dan elders, Democraten iets behoudender, zodat het verschil nauwelijks waarneembaar is. Traditioneel hebben de Republikeinen er net de overhand, maar Mitchell en Muskie waren Democraten die hebben bijgedragen aan die prettige middenkoers.

Maine is een prachtige staat om te bezoeken, zeker twee keer zo groot als Nederland, met een Atlantische kust van 5.500 kilometer (langer dan de Stille Oceaan-kust in Calfornië), die je doet denken aan de Noorse fjorden, de noordzijde van het Appalachen Gebergte, en het Acadia National Park. Rijke New Yorkers, die in de winter naar hun huis in Florida gaan, brengen de hete New Yorkse zomer door in hun huis in het koele Maine. Als je als eerste in het grote Amerika de zon wilt zien opgaan, ga dan naar Eastport. De naam zegt het al: het is het meest oostelijk gelegen plaatsje in het land. Wie van kreeft houdt, waant zich in het paradijs. En wie Stephen King wil zien: hij woont in een prachtig huis in het centrum van Bangor. Je kunt er gewoon voor het tuinhek hangen in de hoop dat je een glimp van hem opvangt.


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen