Internationaal1 mrt '22 18:31Aangepast op 2 mrt '22 10:52

'Ik had het onderbuikgevoel dat we moesten vertrekken'

Auteur: BNR Webredactie

Ondernemer Erik Gmelig Meyling is afgelopen weekend in Nederland aangekomen. Met zijn vrouw en kind is hij gevlucht voor de oorlog in Oekraïne, het land waar hij acht jaar zijn bedrijf had. 'Het voelt echt als het achterlaten van je huis en je bedrijf, maar je probeert altijd hoop te houden dat je weer een keer terug kan. Het is alleen zo moeilijk te zeggen wanneer', zegt Gmelig Meyling.

'Mijn bedrijf is ter ziele'

Hij moet daarom ook realistisch zijn, zegt hijzelf. 'In dat geval, mijn bedrijf is ter ziele.' Gmelig Meyling verhuurde zichzelf als bedrijfsconsulent voor IT bedrijven in Oekraïne, gespecialiseerd in sales en marketing, en bedrijfsprocessen. 'Ik had ook een kleine soort uitzendbureautje voor het uitbesteden van sociale media. Daar werkte een paar medewerkers.' Vier van zijn ex-medewerkers zijn inmiddels Oekraïne uit, zegt hij. 'Maar eentje zit nog in Charkov. Het wordt steeds moeilijker om contact te hebben, want ik merk dat emoties steeds meer een rol spelen. Helemaal nu ik hier veilig zit, dat vind ik moeilijk.'

Luister ook |'Zie geen mannen meer de grens van Oekraïne naar Polen overkomen'

Voor Gmelig Meyling voelt de huidige situatie als een open einde. 'Ik verblijf bij mijn ouders en moet in de komende twee weken eigenlijk wel een plek vinden om te hervestigen, en we moeten bepalen wat de toekomst van ons gezin wordt.' Zijn vrouw is Oekraïens en ook zijn zoontje van vijf jaar is daar opgegroeid. 'Zelf heb ik hier bijna geen netwerk, want mijn klanten zaten allemaal in Oekraïne.'

Lviv

Met zijn gezin vertrok Gmelig Meyling nog voor de inval van Rusland naar het westen van Oekraïne, naar Lviv. Het gezin woonde in een klein dorpje ten oosten van de Dnjepr. 'Het was een onderbuikgevoel dat we moesten vertrekken. Je volgt wat er om je heen gebeurt. De publicatie van het essay van Poetin vond ik opvallend. Dat was mijn eerste alarmbel.' Vanaf dat moment vond hij de situatie steeds dreigender worden. 'Ik heb toen op safe gespeeld.' Met zijn gezin vertrok hij naar het westen van het land. 'Ik had verwacht dat de onrust bij een inval door Rusland in het oosten en het zuiden van Oekraïne zou blijven. Dus dat wij in het westen de tijd zouden uitzitten, om vervolgens weer terug te kunnen keren.'

Luister ook | Kabinet roept Oekraïners op om Nederland te verlaten

De reis naar Lviv duurde vijftien uur, zegt Gmelig Meyling. 'Er waren al veel buitenlanders, omdat meerdere ambassades daar op dat moment ook zaten. Verder was het er rustig, alleen de markt rondom de hotelkamers was wat gek, omdat daar zoveel mensen naar opzoek waren.'

Uit Oekraïne

Na de speech van Poetin, in de nacht van woensdag op donderdag, besloot het gezin om helemaal te vertrekken uit Oekraïne. 'We hadden vertraging opgelopen, omdat we eerst in de schuilkelder zaten. De vraag was dan natuurlijk wanneer het veilig genoeg was om in de auto te stappen.' Bij de eerste grenspost waar ze wilde overstekken, werden ze weggestuurd, zegt Gmelig Meyling. Na drie uur wachten bleken ze in de verkeerde rij te hebben gestaan. 'Bij de tweede grenspost kwam ik een kilometer voor de grensovergang de snelweg oprijden. Een aardig persoon liet mij de auto in de rij voegen, terwijl de rij daarachter al rond de 20 kilometer was.'

Grensovergang

Uiteindelijk is Gmelig Meyling met zijn gezin de grens overgekomen. 'Er stonden nog ongeveer tien auto's voor mij en het hek bleef potdicht. Wij vroegen ons allemaal af waarom. Na een uur kwam de grenswachter en hij vroeg hoe oud ik was en waar ik vandaan kwam. Ik zei dat ik Nederlands ben en toen was het goed. Hij vertelde dat Oekraïense mannen tussen een bepaalde leeftijd in het land moesten blijven om te vechten. Op dat moment brak de hel daar los', zegt Gmelig Meyling.

Gerelateerde artikelen