BNR's Huissnob3 sep '16 08:29Aangepast op 3 okt '16 13:15

'Begrafenissen in Nederland: altijd maar volgens het aula-protocol'

Auteur: Karlijn Meinders

BNR's huissnob Yvo van Regteren Altena hielp een vriend een afscheidsspeech te schrijven voor een begrafenis en kwam zo wat spectaculaire uitvaart-anekdotes tegen die het Nederlandse aula-protocol maar wat saai doen lijken.

Foto: HH/Niels Wenstedt
Foto: HH/Niels Wenstedt

Onze huissnob heeft een pak aan. Hij is onderweg naar een begrafenis. En bij een begrafenis hoort een pak, meent hij. Een pak in gedekte kleuren. Maar in Nederland is dat helemaal niet zo vanzelfsprekend. 'Hier gaat het meestal volgens een vast Hollands aula-protocol. Met slecht geluid en een beetje klungelig. Pompstation-parapluutjes en kleurige windjacks die naar de groeve strompelen. Zelden grappig. Laat staan spectaculair.'

Een spectaculair afscheid is wellicht ook niet voor iedereen geschikt, maar het eren van iemands levensvreugde is een mooi iets, wat nog wel eens wil ontbreken op een begrafenis. John Cleese deed al eens voor hoe het ook kan. Hij sprak tijdens het vaarwel van zijn Monty Python-medelid Graham Chapman. Cleese begon serieus, maar kon dat in ere van zijn vriend niet vol blijven houden en gooide er, waarschijnlijk voor het eerst tijdens een Britse begrafenis ooit, een heerlijke 'fuck' tegenaan, waar hartelijk om werd gelachen.

Een passend slotwoord voor zijn eigen begrafenis heeft Van Regteren Altena nog niet. 'Ik houd van bondig. Zoals de stervende acteur Douglas Fairbanks zei met zijn laatste adem: never felt better.'


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen