Politiek18 mrt '13 08:44

Gezocht: eurofiele grijze muis met dikke huid

Auteur: Pieter van den Akker

Twee toppolitici op het Europese toneel stoppen ermee. De voorzitter van de Europese Raad, Herman van Rompuy, zet volgend jaar een punt achter zijn politieke carrière. Ook de Europese buitenlandchef, Catherine Ashton, stopt volgend jaar.

Daarmee verdwijnen de twee belangrijkste gezichten voor de wereld buiten Europa. De vraag is of dit goed of slecht voor Europa is. Twee deskundigen blikken terug op het Van Rompuy-Ashton-tijdperk.

Schip varend gehouden
Politicoloog Dave Sinardet van de Universiteit Antwerpen: "Het is niet zo dat Van Rompuy de meest flamboyante persoonlijkheid is geweest die Europa sterk op de kaart heeft gezet en met een duidelijke visie naar voren is gekomen. Van de andere kant: dat is wellicht ook niet mogelijk in die functie. En het is ook niet echt de bedoeling in die functie, die er meer op gericht is consensus te vinden tussen alle regeringsleiders, zeker ook in de moeilijke context van de laatste jaren. Ik moet toch zeggen dat hij het schip in die heel moeilijke omstandigheden toch varend heeft gehouden."

Het gegeven dat een Belg voorzitter van de Europese Raad was, is volgens Sinardet niet toevallig. Juist de Belgen zijn zeer bedreven in het 'water dragen tussen allerlei verschillende belangen'. Hoe groot hij de kans acht dat de opvolger van Van Rompuy ook een Belg wordt? "Er is nog een aantal Belgische figuren die Europese ambities koesteren", zegt Sinardet. Iemand als Guy Verhofstadt bijvoorbeeld, maar ik vrees dat hij net iets te weinig grijs is, iets te uitgesproken is."

Ashton geen kans gehad
Dan naar de Europese buitenlandchef Catherine Ashton. Is Europa herkenbaarder geworden door Ashton? BNR-buitenlandcommentator Bernard Hammelburg: "Nee, ik geloof niet dat je dat kunt zeggen. Ze heeft ook niet of nauwelijks de kans gehad, moet ik daar aan toevoegen. De bedoeling was om een soort van minister van Buitenlandse Zaken te creëeren.Ze zou ook haar eigen diplomatieke dienst krijgen met overal ambassades en met haar eigen vertegenwoordigers, maar dat lukt niet."

Volgens Hammelburg heeft Ashton op veel momenten niet de ruimte gekregen om daadwerkelijk dingen te doen. "Maar met een paar dingen is dat wel gebeurd. Ze heeft bijvoorbeeld namens Europa deelgenomen aan die ingewikkelde onderhandelingen over een atoomprogramma van Iran. Dat heeft ze heel goed gedaan, niks mis mee. Maar voor de rest heeft niemand - laat ik zeggen de 'Timmermansen van deze wereld' - haar de kans eenvoudig niet gegeven."


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen