Opinie6 jan '13 13:07

Column Gerard Drosterij | Het Achtuur-journaal: een plakje cake bij de koffie

Auteur: BNR Webredactie

De verontwaardiging op Twitter over de breuk tussen Sylvie en Rafael van der Vaart als item in het NOS Achtuurjournaal was volkomen terecht en niet gemakzuchtig, naïef of hypocriet.

Als zelfs in dat instituut niet meer de noodzaak bestaat om serieuze berichtgeving te produceren, dan is het afgelopen met het concept van de publieke omroep.

Het RTL-nieuws volgt de wet van de kijkcijfers vanwege het commerciële perspectief, en het NOS-journaal volgt de wet van de kwaliteit vanwege het democratische perspectief. Logisch toch?

Het NOS-journaal wordt betaald uit publieke middelen en is een omroepen overstijgend nieuwsprogramma. Het zou ons dus moeten informeren over zaken die ons burgerschap versterken. Dat klinkt wellicht oubollig of deftig, maar betekent mijns inziens niets anders dan dat wij burgers soms wat langer wensen stil te staan bij de dagelijkse zaken om ons heen. Een beetje reflectie over die schitterende en vreselijke wereld op zijn tijd kan geen kwaad; sterker, zij voedt de ziel.

De tragische misvatting van chef NOS-nieuws Marcel Gelauff is dat ‘het publiek’ daar helemaal geen behoefte aan heeft. Volgens hem wil het nieuws als een plakje cake bij de koffie. De stompzinnigheid van die veronderstelling is een regelrechte belediging aan het adres van de ‘man in de straat’. Alsof alleen een Leidse hoogleraar of Gooise chirurg dieper willen nadenken over de dingen.

Wanneer gladde managers zoals Gelauff weer eens een jip-en-janneke-verandering doorvoeren, haasten zij zich erbij te vermelden dat die versimpeling een publiek belang dient. Maar in werkelijkheid zijn zij het natuurlijk zelf die helemaal geen zin hebben in verdieping en duiding. Gelauff schaamt zich er ook niet voor: “Ik ben niet iemand die zich drie, vier uur op een onderwerp concentreert, ik wil na vijf minuten weer wat anders doen. […] Ik ben ook nooit een journalist geweest die vier dagen aan een verhaal werkte, dan ging het me vervelen.”

Ziehier de trieste ironie van Fortuyns erfenis. Media die hij – niet ten onrechte – bekritiseerde vanwege eenzijdigheid in hun berichtgeving, zijn thans zijn zelfverklaarde erfgenamen geworden. Hoewel Fortuyn een broertje dood had aan amateurisme en oppervlakkigheid, wordt uit zijn naam nu elke abstractie en complexiteit verdacht gemaakt als elitair.

Het populisme is de vijand van het volk geworden en de vertrossing van de NOS is daar een sprekend voorbeeld van.

Gerard Drosterij

---

Gerard Drosterij is politicoloog en publicist. Volg hem op twitter


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen