Opinie17 dec '12 20:09Aangepast op 17 dec '12 20:51

Column Jan Postma | Obama’s mooie woorden: wat schiet je er mee op?

Auteur: BNR Webredactie

Ik sta hier niet als president, maar als ouder. Obama was emotioneel, vrijdag in zijn eerste reactie. Hij had een brok in zijn keel en leek af en toe een traantje weg te vegen.

Zondag was hij meer resoluut. “Tot hier en niet verder. We moeten als volk veranderen om zo onze kinderen te beschermen.” Hij was nog steeds emotioneel, maar krachtiger. Hij was meer president dan ouder. Maar weer noemde Obama geen concrete maatregelen. Weer bleef het bij mooie woorden.

De roep om maatregelen wordt groter, en de druk op Obama neemt toe: “Obama: politicise the fuck out of it!”, twitterde iemand vrijdag al. Normaal wordt er vooral geklaagd dat in de VS teveel gepolitiseerd wordt. Maar de schietpartij in Newtown raakte een oude, open zenuw. Dit is het moment voor actie. Obama moet het momentum gebruiken om dit soort moordpartijen te stoppen, vinden voorstanders van strengere wapenwetten.

Die open zenuw is inmiddels maar al te bekend, maar leidde nooit tot directe actie. Want was de verbijstering niet net zo groot in ’99 na de 15 doden van Columbine en in 2007 na de 33 doden van Virginia Tech? En wat te denken van de 12 doden in Aurora tijdens een Batman-premiere, en de bijna dodelijke schietpartij op congreslid Gabrielle Giffords van vorig jaar? 

Ook nu blijft het stil in Washington. Dat is een gevalletje ‘don’t shoot the messenger’. Want het inperken van wapenbezit ligt gevoelig. Het recht op het dragen van wapens is vastgelegd in de grondwet. In het tweede amendement, dus alleen iets minder belangrijk dan het eerste amendement: de vrijheid van meningsuiting. Vooral Republikeinen houden zich graag vast aan dit stukje grondwet uit lang vervlogen tijden.

De tegenstanders van strengere regels zijn onvermurwbaar. Als de leraren wapens hadden gehad, dan hadden ze zich tenminste kunnen verdedigen tegen deze gek. We hebben dus juist meer wapens nodig. En nog zo’n dooddoener: Wapens zitten in het Amerikaans DNA! Dat laatste is in figuurlijke zin waar. Amerika is het land dat zich met veredelde gewapende burgermilitia’s losvocht van de Britten, met diezelfde wapens Indianen uitmoordde, en een half continent aan wilde dieren van zich afhield. Zo’n land heeft moeite de wapens los te laten.

De gevaarlijkste tegenstander is voor sommige Amerikanen vadertje staat zelf. Jay Dickey, een Republikein uit Arkansas vertelde een journalist dat het voor hem heel simpel is: “We have the right to bear arms because of the threat of government taking over the freedoms that we have.” Wapens zijn voor veel Amerikanen het ultieme symbool voor individualisme, vrijheid en durf waar het land zo groot mee is geworden. Een beetje paranoia op zijn tijd kan daarbij geen kwaad, zullen we maar zeggen.

Ook veel Democraten zullen niet direct strengere regels steunen. Zij houden al rekening met 2014, als er weer verkiezingen zijn. Als elke stem telt, wil je niet het gewapende deel van je electoraat verliezen. En als elke dollar telt, sta je met de machtige wapenlobby tegen je, zo een paar miljoen achter in de campagne. Er zijn natuurlijk uitzonderingen. de Democratische senator Dianne Feinstein gaat een wetsvoorstel indienen dat het bezit van zwaardere wapens verbiedt. De New Yorkse burgemeester Bloomberg, officieel niet verbonden aan een partij, is een mediacampagne begonnen om druk op Obama te zetten. Hij verwacht meer van de president: 'We hebben de retoriek al eerder gehoord. Wat we missen, is leiderschap.’ Een pijnlijke boodschap van de man die na Sandy nog vierkant achter de president stond.

Barack Obama kreeg in 2009 al na 8 maanden de Nobelprijs voor de vrede. Het was een aanmoedigingsprijs. Die vrede in het Midden-Oosten is er nog niet. Maar strengere wapenwetgeving binnen de landsgrenzen zou een mooie stap zijn in het inlossen van de gelofte. Daarvoor moeten de mooie woorden, en de publieke discussie nu eens omgezet worden in daden. Obama , doe wat aan de slappe wapenwetgeving. Of dat nou als daadkrachtige president of als emotionele vader gebeurt, maakt dan niet zoveel uit.

----------------------

Jan Postma is Amerikanist en volgt voor BNR de Amerikaanse politiek. Volg jan op twitter: @_janpostma_


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen