Opinie14 feb '13 17:14Aangepast op 14 feb '13 17:58

Column Gerard Drosterij | ‘Ieder zijn meug’ is niet meer: hoe Nederland haar ziel verliest

Auteur: Gerard Drosterij

Hoewel wij het imago hebben van eigenwijs zijn wij eigenlijk conformistisch. Dat besef drong tot mij door op 3 juli 2008.

Ik was die dag in Paradiso vanwege mijn verjaardag. Die valt op 1 juli, en dat jaar was dat ook de dag waarop het algehele rookverbond van kracht ging.

Tijdens een concert rook ik graag een sigaret. Samen met een biertje word ik dan even teruggebracht naar die zorgeloze studententijd. En aangezien het rookverbod slechts twee dagen oud was, dacht ik: “Ach, zo een vaart zal het wel niet lopen. Het is het einde van een eeuwenoude gewoonte en dat zal wel even wennen zijn voor de meeste rokers. Bovendien, in deze poptempel krijgt de zonde sowieso wat meer ruimte.”

Maar tot mijn stomme verbazing zag ik vanaf de verhoogde plek bij de bar geen enkel rooksliertje voor mij opstijgen. Niemand stak er een op. Ik geloofde mijn ogen niet.

Sindsdien heb ik een schurfthekel aan dat rookverbod, niet alleen, omdat ik totalitaire maatregelen sowieso verafschuw, maar ook vanwege het onverkwikkelijke kuddegedrag in Paradiso.

Tot mijn opluchting bepaalde de Hoge Raad in 2010 dat kroegeigenaren met een klein café zonder personeel zelf mochten bepalen of er in hun tent gerookt mag worden. Het algehele verbod bleek in de praktijk niet te werken. Minister Schippers toonde een gezonde bestuurdersmentaliteit door die uitspraak van de Hoge Raad te eerbiedigen en hem niet te repareren met een nieuwe wet. Eindelijk kon er weer eens een liberaal wapenfeit van de VVD gemeld worden!

Iedereen tevreden, zo leek het: gezondheidsliefhebbers konden ongestoord hun chocomelletje blijven drinken in een grand café, terwijl de eenzame vijfenzestigplusser weer een sigaretje kon opsteken in zijn buurtkroeg.

Maar de morele ijzervreters in de Kamer hebben het niet kunnen verkroppen. Ondanks een tijd waarin de problemen boven ons hoofd groeien heeft een kleine meerderheid besloten het algehele rookverbod opnieuw in te voeren. Waar haalt de Kamer de tijd vandaan, en vooral, waar is deze betweterij toch goed voor? Sla je de woedende verhalen in de lokale kranten open, dan weet je dat Den Haag er weer vijanden bij heeft gekregen.

Nederland was altijd een land waar verschil er zijn mocht. Dat was zijn geestesmerk schreef Johan Huizinga in 1935. Er is soms sektarisme, maar altijd met een gedeeld gevoel van vrijheid. Die combinatie gaf Nederlanders de kracht tot samenleven, maar ook de veiligheid om zichzelf te kunnen zijn.

Niet meer. Geven en nemen, voor ieder wat wils, leven en laten leven – het zijn wijsheden die ons met de paplepel zijn ingegoten, maar met de grond gelijk dreigen te worden gemaakt.

Gerard Drosterij

---

Gerard Drosterij is politicoloog en publicist. Volg hem op twitter


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen