Opinie16 aug '12 19:07

Column Gerard Drosterij | Dauphine

Auteur: BNR Webredactie

Al voordat ik begon met optredens voor BNR bezocht ik graag het naastgelegen Dauphine. Het fijne aan dat café-restaurant is dat er veel normale zaken vanzelfsprekend zijn.

In Dauphine kan je nog ongestoord doorlopen naar de WC zonder de tent uitgekeken te worden, en je wordt er niet gehinderd door Phil Collinsachtige muziek. In Dauphine drink je nog lekkere koffie en hoef je je nek niet te verdraaien op zoek naar bediening. En dat er gratis wifi is, behoeft natuurlijk geen betoog.

Het mooie is dat aan die atmosfeer geen politiek te pas is gekomen – slechts enkele gezonddenkende horecagasten die aanvoelen wat de klant mag verwachten. Volgens bedrijfsleider Kirke Wilson is de Dauphine-filosofie heel simpel: "We zijn zowel voor studenten als voor zakenmannen toegankelijk." Is dat niet de mooiste doelstelling voor iedere openbare plek: dat de hoogte van de toegangsdrempel niet klassegebonden is?

Een glaasje water bij de koffie of de borrel is dan ook een non-issue in Dauphine – dat is slechts een onderdeel van de service. En daar krijgen de eigenaren veel voor terug: trouwe gasten die lekker in hun vel zitten.

Maar nu wenst GroenLinks een wettelijk gebod voor dat gratis glaasje kraanwater. Een typisch geval van morele verontwaardiging als basis voor politieke wetgeving en vallend in de categorie 'bangmakende teksten op sigarettenpakjes' (werken averechts, 'een wietpas om te blowen' (werkt averechts) en 'een boete voor sissende mannen' (werkt ongetwijfeld averechts).

Het lijkt politici aangeboren te zijn om fout maatschappelijk gedrag dwingend te willen corrigeren. Hoe moet ik me dat voorstellen? Je zit als Kamerlid uit te puffen op een terrasje op het Plein en wind je mateloos op over de bediening. Geen gratis water? Belachelijk, daar gaan we mee aan de slag!

Zulke politieke verontwaardiging ontstaat uit de veronderstelling dat moraal door de politiek moet worden geleerd – terwijl dat natuurlijk andersom is. Het is de politiek die een lesje van de moraal moet krijgen. Goede voorbeelden daarvan kun je vinden in de samenleving en kunnen weer dienen voor een behoorlijke service van de politiek zelf.

Ik stel voor dat de eerste les 'Maatschappijleer voor politici' door de mensen van Dauphine wordt gegeven, met als motto: je oogst wat je zaait. Hier alvast wat suggesties:


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen