Opinie27 aug '12 08:44

Column Ewald Theunisse | Orgeldraaiers

Auteur: Ewald Theunisse

Het zijn weer de weken van de verkiezingsdebatten. Ze worden met veel tamtam en trompetgeschal in de media aangekondigd.

Uit eigenbelang van diezelfde media natuurlijk, want de god van de kijkcijfers regeert nog altijd. Er wordt spanning beloofd, dramatiek, strijd op het scherpst van de snede, het kan allemaal niet op. Hier moeten we voor thuisblijven!

In werkelijkheid valt het allemaal behoorlijk tegen. Want verkiezingsdebatten zijn de laatste jaren meer en meer gaan lijken op festivals van orgeldraaiers. Voor elk onderwerp hebben de deelnemers ieder hun eigen rollen met ingestanste gaatjes meegenomen. Zodra er een vraag aan een lijsttrekker gesteld is, doet deze een rolletje in het eigen draaiorgel en wordt het vaste melodietje afgespeeld. Bij interrupties reageert de orgeldraaier in de regel weliswaar geagiteerd, maar hij of zij draait onverstoorbaar door. Zo ontaarden verkiezingsdebatten steevast in een kakafonie van door elkaar en tegen elkaar in afgespeelde bekende deuntjes. En de leiders van de debatten, ze staan erbij en kijken ernaar.

Een debat is bedoeld om het publiek ervan te overtuigen dat jouw mening, jouw visie beter is dan die van een ander. Dat doe je door de opinie van je tegenstanders zo kundig mogelijk te weerleggen. Met feiten, cijfers, argumenten en slimme redeneringen.

Dit betekent dat je naar de ander moet luisteren. Want alleen door luisteren kun je zwakke plekken en dus kansen ontdekken. Vervolgens moet je behendig improviserend een punt maken dat veel sterker en overtuigender klinkt dan dat van je tegenstander. Dat vereist moed en creativiteit.

Campagneteams en spindoctors zijn echter zó gericht op het laten overbrengen van de eigen boodschap, het eigen programma, en zó bang dat er op het gladde ijs van een echt scherp debat fouten worden gemaakt, dat de debatteerders die ze de ring in sturen niets anders lijken te mogen doen dan de heilige partijmantra’s koste wat het kost van A tot Z af te draaien.

Van zulke verkiezingsdebatten wordt niemand wijzer. De kijker niet. Maar ook de politici niet. Zonde van de moeite. En zonde van de tijd. 

Gerelateerde artikelen