Opinie11 jun '12 06:50Aangepast op 11 jun '12 13:44

Column Ewald Theunisse | Leve de underdog!

Auteur: Ewald Theunisse

Voorafgaand aan het EK werd Nederland zonder meer tot de topfavorieten gerekend. Na het jammerlijke verlies van afgelopen zaterdag is dat in de ogen van velen niet langer het geval.

Moeten we daar teleurgesteld over zijn? Nee, integendeel! Hier past blijdschap. Want in plaats van upperdog is Nederland nu underdog. En dat is alleen maar goed nieuws.

De upperdog, de partij die het sterkst geacht wordt, kan het nooit echt goed doen. Wordt er gewonnen, dan was dat immers niet meer dan volgens verwachting. En had het best nog wat beter gekund. Terwijl bij mindere prestaties striemende fluitconcerten wachten en genadeloze commentaren in de pers. Aan de favorietenrol kleven bovendien twee nadelen. De druk kan te groot worden. Of juist te klein. En beide gaan ten koste van de prestaties. 

Nee, dan de underdog! Van nature heeft die ieders sympathie. Hij wordt immers als minder sterk, getalenteerd of creatief gezien en zal zichzelf moeten overtreffen om als winnaar uit de strijd te komen. Het feit alleen al dat hij het strijdperk betreedt tegen een superieur geachte tegenstander vervult ons met respect. Als de underdog dan ook nog alles geeft om te winnen, groeit onze waardering gestaag. En als dan ook de winst nog wordt behaald, dan komen vriend en vijand woorden van lof tekort.

Onze liefde voor de underdog wordt voor een belangrijk deel veroorzaakt door vereenzelviging. Een David die de Goliaths bevecht en winnend uit de strijd komt, geeft ons meer geloof in ons zelf: als hij of zij het onmogelijke waar kan maken, kan ik dat ook! Daarbij komt dat wij Nederlanders zijn. Bewoners van een minilandje, een speldenknop op de wereldbol. Van nature voelen we ons Klein Duimpje, waardoor we ook een bovengemiddelde sympathie voor underdogs hebben.

Het Nederlands elftal is dus niet gedegradeerd tot underdog, maar gepromoveerd. Vanaf nu wordt het alleen maar beter.  Net als na de verloren openingswedstrijd in ’88, ook met 1-0, hebben we niets meer te verliezen. En wat doe je dan? Winnen.


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen