Ben van der Burg14 nov '14 07:38

Column Ben van der Burg | Taylor Swift heeft geen punt

Auteur: Ben van der Burg

Deze week popte het principe van ‘thousand real fans’ in mijn hoofd op. Het principe komt van internetdenker Kevin Kelly. Hij schreef jaren geleden in een blogpost dat je als muzikant niet afhankelijk hoefde te zijn van een platenlabel, producer of liedjesschrijver.

Als je duizend fans weet te vinden die honderd euro aan je willen besteden, dan heb je 100 duizend euro en daar kun je best muziek voor maken. ‘Thousand real fans’ zie je in de praktijk in deze pure vorm niet terug. Uiteindelijk is het wel de basis van crowdfunding geworden. Daarbij zie je dat het principe beter werkt bij opkomende initiatieven dan bij gearriveerde initiatieven.

Uiteindelijk werd ‘thousand real fans’ niet het dominante businessmodel in de muziekindustrie. Streamingdiensten zoals Spotify kregen de overhand. Deze week werd duidelijk dat ook dit businessmodel onder druk blijft staan.

Er ontstond een rel rond de bijna 25 jarige, 1.78 meter lange, blonde singer songwriter Taylor Swift. Ze had haar liedjes van Spotify gehaald. Waarop Spotify reageerde met een vloeiend betoog dat Spotify de redding is voor de muziekindustrie. Ze keerden al twee miljard dollar uit. Taylor Swift had daar volgens Spotify twee miljoen dollar van teruggezien. Het management van Swift reageerde vervolgens dat ze maar een kleine half miljoen hadden ontvangen. Een gedoe.

Vervolgens kwam Youtube daarover heen met hun nieuwe dienst Music Key. Ze gaan volgende week live in de Verenigde Staten. Het principe is als Spotify, je betaalt reclamevrij tien euro per maand om onbeperkt muziek te luisteren. De artiesten krijgen een paar tienden van een cent per gespeeld nummer. Is dat een vetpot? Wellicht voor Taylor Swift, maar voor velen niet. Dit dispuut kan zo hoog oplopen dat Adele aanvankelijk geen deal wilde maken met Youtube.

Het distributieprobleem bij muziek is opgelost. Ik hoef niet meer op mijn fietsje naar de Weimarstraat in Den Haag om bij LPtop100 een Italodisco maxisingel te kopen. Doordat ik nu met een druk op een knop toegang heb tot alle muziek, is de schaarste verdwenen. Het gebrek aan schaarste ontstaat ook omdat er zoveel mensen muziek maken. In DWDD zie ik regelmatig bands waarvan ik denk, dit bestaat dus ook. Een oude wet duikt op: geen schaarste; geen waarde.

Toch hoeven we geen medelijden met artiesten te hebben. Ze doen immers wat ze het mooiste vinden: muziek maken. Dan maakt het niet uit of je speelt in een uitverkocht Ziggo Dome of voor vijf dronken mannen in een vaag café. Dan moet je niet zeuren over een paar tiende centen per gespeeld nummer meer of minder. Je hoeft maar één ding goed te doen: je echte fans gelukkig houden.

Gerelateerde artikelen