Bernard Hammelburg20 jul '11 07:46

[20-07] Column Hammelburg: Murdoch en riooljournalistiek

Auteur: Thijs Baas

Als een krant de voice mail van een vermoord meisje afluistert omwille van een sappig verhaal, is dat een schurkenstreek en riooljournalistiek.

Als de Londense politie zakken vol bewijs in de kelder heeft liggen waaruit blijkt dat de uitgeverij van die krant jarenlang bijna 4.000 personen illegaal heeft afgeluisterd, inclusief de voormalige premier, en met dat bewijs niets is gedaan, is dat een grof schandaal. Politieagenten die informatie aan een krant hebben verkocht zijn corrupt en strafbaar.
Toch heeft de aanval op mediamagnaat Rupert Murdoch iets van een hetze. Hij bood zijn excuus aan voor het criminele gedrag van het roddelblad News of the World.  Dat is niet genoeg, en het Britse parlement stelt terecht een onderzoek in en Murdoch’s rechterhand werd gearresteerd. Maar waarom journalisten en oud-journalisten geen contacten met politici zouden mogen onderhouden, of voor hen zouden mogen werken, begrijp ik niet.
Die contacten zijn onderdeel van het journalistieke werk. Sterker nog: zonder die contacten ben je als journalist geen knip voor je neus waard. En het krioelt, ook in Den Haag, van de oud-journalisten die voor een Kamerlid of minister werken. Soms wordt een oud-journalist zélf minister of Kamerlid, zoals Hans Hillen, Martin Bosma en Ton Elias, of in een vorige generatie Hans van Mierlo.
De prikkel om te graven en wroeten is essentieel voor journalisten. Daarzonder hadden Vasco van der Boon en Gerben van der Marel van het Financieele Dagblad nooit de grootste vastgoedfraude in de Nederlandse geschiedenis kunnen blootleggen. En we hadden de onthullende publicaties van Jeroen Smit over Ahold en ABN-AMRO moeten ontberen. Zij doen hun detectivewerk gewetensvol, maar zonder gluren in verborgen materiaal lukt zoiets niet.
Het vreemdst in deze affaire vind ik de roep van de Britse oppositie om het imperium van Murdoch af te breken omdat het te groot en te machtig is.  Elk land heeft een mededingingsautoriteit die monopolies blokkeert. Elke uitgever die een krant, blad of zender wil kopen, moet daar netjes toestemming voor vragen – ook Rupert Murdoch. Dat politici zo aanschurken tegen deze aartsconservatief lijkt me politiek onverstandig. Maar het is niet verboden. Evenmin als de honger van lezer, kijker en luisteraar om de intiemste geheimen te kennen van elke ster, royal en politicus.
hammelburg@bnr.nl


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen