Bernard Hammelburg9 feb '11 07:00

[09-02] Mensenrechten? Oh ja...

Auteur: Edme Koorstra

Tussen de opstand in Egypte en de executie van Zahra Bahrami in Iran zit een belangrijke overeenkomst: in beide gevallen gaat het om schendingen van mensenrechten in dictatoriale regimes.

In het geval van Egypte eisen velen van ons morele en politieke steun voor de demonstranten, die zich immers willen ontdoen van de dictatuur. Bij Iran gaat het niet alleen om de barbaarse moord op mevrouw Bahrami, maar ook over de lange neus die de dictatuur trekt tegen minister Rosenthal.
De eeuwige vraag voor fatsoenlijke landen zoals Nederland is hoe zwaar je de mensenrechten in je beleid laat wegen. Het krioelt van de regimes die niet deugen, maar waarmee wij gewoon zaken doen. Denk aan India, waar minderheden worden gediscrimineerd en waar je wordt gelyncht als je een beroep doet op de plaatselijke variant van de Wet op de Openbaarheid Bestuur. Denk aan China, waarover Human Rights Watch schrijft dat geen van de beloften om de mensenrechtensituatie te verbeteren is nagekomen. Denk aan Indonesië, met zijn moord en doodslag onder religieuze minderheden.
Geen enkel land kan zich veroorloven om met grote, belangrijke landen diplomatieke en zakelijke banden te verbreken. Dat in China meer mensen worden geëxecuteerd dan in alle landen die de doodstraf kennen bij elkaar opgeteld, stoort ons. Maar meer doen dan, samen met anderen, protesteren kunt je nauwelijks. Als bijvoorbeeld de doodstraf een criterium zou zijn, zouden wij niet alleen met China, maar ook met Amerika en Rusland de relaties moeten verbreken.
Hoe zouden wij reageren als in een van die landen een Nederlander werd geëxecuteerd? Dan zou het terugroepen van onze ambassadeur net zo min indruk maken als op het Iraanse regime. En weet u nog hoe wij in 1989 reageerden op de opstand op het Plein van de Hemelse Vrede in Beijing? Die opstand leek op wat we nu in Cairo zien. Toen die op barbaarse wijze met een slachtpartij werd onderdrukt, gingen wij toch weer gewoon over tot de orde van de dag.
Dit verhaal heeft geen moraal, anders dan dat wij van tijd tot tijd een spiegel voorgehouden krijgen, waarin wij ons zelf zien zoals we zijn: best netjes, maar ook een beetje hypocriet.
hammelburg@bnr.nl

Gerelateerde artikelen