Bernard Hammelburg26 aug '16 21:51

Charlie Hebdo - weet u nog?

Auteur: Bernard Hammelburg

Zouden die foto’s van een vrouw in boerkini, die door Franse politieagenten op het strand wordt gesommeerd haar hoofddoek af te doen en een bekeuring krijgt, zijn geënsceneerd? Zou kunnen, maar zelfs dan is het een mooie illustratie van de discussie over badkleding.

Boerkini-gate noemden Franse media het. Twee complottheorieën: de fotograaf heeft de politie ‘geregisseerd’, of de moslima heeft de agenten bewust geprovoceerd. Hoe dan ook: de Franse moslimfederatie heeft de foto’s natuurlijk omarmd als bewijs voor islamofobie.

Het is een rare discussie, om verschillende redenen. In de eerste plaats is er natuurlijk de vraag of een vrije samenleving kledingeisen kan stellen aan badgasten. Het antwoord is ja, want op lang niet alle stranden is topless zonnen geoorloofd. In Portugal, bijvoorbeeld, wordt het als provocerend en beledigend gezien. In de Verenigde Staten is het vrijwel overal een strafbaar feit. Kortom: er bestaan wetten of gewoontjes over hoe bloot je in de openbare ruimte mag zijn. Over het omgekeerde – hoe bedekt je het strand op mag – bestaan nergens in de westerse wereld regels. Dat maak je zelf uit, of dat uit religieuze overwegingen is of uit esthetische. Dus de Franse Raad van State heeft groot gelijk met zijn voorlopige vonnis dat het boerkiniverbod in strijd is met de persoonlijke vrijheden.

Het is trouwens een rare discussie omdat wij westerlingen in het verleden zelf ook met volledig lichaam-bedekkende kleding naar het strand en in zee gingen. Vergeleken met een boerkini, liepen onze grootouders er nog veel truttiger bij. Nu kun je zeggen ‘dat was toen, dit is nu,’ maar het blijft toch een rare vorm van opportunisme. Sterker nog: het wordt orthodoxe christenen of joden niet aangerekend als ze, vanuit hun opvatting over zedigheid, van kruin tot voetzolen bedekt op het strand verschijnen.

Nog vreemder is het als je deze discussie vergelijkt met het Chalie Hebdo-drama. Toen dat blad doelwit werd van een aanslag omdat het spotprenten van de Profeet had afgedrukt, stond de Franse samenleving, gesteund door zo ongeveer elke buitenlandse regering, op haar achterste benen. Er waren massale demonstraties, onder het motto ‘Je suis Charlie,’ als uiting van solidariteit, gesteund door onder andere de Nederlandse politieke elite. Immers, het recht op het vrije woord en vrije expressie was heilig.

President Hollande zei toen letterlijk: ‘Ik wil zeggen dat in Frankrijk alle geloofsopvatting worden gerespecteerd, en in het bijzonder de vrijheid van expressie.’ Wat bedoelde hij daar dan mee? Dat je alles mag schrijven, zeggen, tekenen en tonen? Maar klaarblijkelijk niet dat je alles mag dragen wat je wilt. Dat is, in deze zaak, het meest onbegrijpelijke. Alleen daarom al heeft de Raad van State gelijk, al gaat dit vonnis over maar één van de dertig gemeentes die een boerkiniverbod hebben afgekondigd. Het blijft dus nog even spannend. Als de rechter in een van de andere 29 gemeentes bepaalt dat de boerkini op de Franse stranden een bedreiging vormt voor de openbare orde, dan komt vroeg of laat vast de vraag of dat ook geldt voor een minirok in Vaticaanstad.


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen