Hoofdredactie18 dec '12 06:58

Column hoofdredactie | Inblikken die Bultrug

Auteur: Meindert Schut

De dagen rond kerst zijn traditioneel een periode voor reflectie en bezinning, maar tegenwoordig is het toch ook vaak een tijd voor ultieme marketingacties.

Meindert Schut
Meindert Schut

Afgelopen week kregen wij een brief van school. Of we willen inzamelen voor de voedselbank. Nou zijn voedselbanken niet geheel onomstreden. Natuurlijk moet je mensen in nood helpen, in Nederland mag niemand omkomen van de honger. Maar hoe goed bedoeld het ook is, gratis hulp maakt afhankelijk en kan tot een echt uitzichtloze situatie leiden.

Uiteraard hebben wij ondanks de bezwaren een overvolle tas met lang houdbare producten afgeleverd. Je moet er niet aan denken dat je kind door zijn klasgenootjes wordt gepest, omdat zijn ouders te beroerd zijn om een stel Tokkies aan een zak gratis pasta te helpen. Hoezo sociale druk!

In diezelfde brief staat trouwens dat supermarktketen Lidl zó gecharmeerd is van deze actie dat ze de opbrengst zullen verdubbelen. Klinkt sympathiek, maar uiteindelijk is het niets meer dan een geweldige marketingtruc. Door zich aan deze voedselbankactie te verbinden komen ze precies bij de juiste doelgroep binnen, jonge ouders. Briljant bedacht natuurlijk door de Lidl, maar je kunt je afvragen of scholen op deze manier moeten meewerken aan de marketingmachine van een supermarkt.

Sluwer is de manier waarop er marketing is bedreven rondom onze nationale Bultrug, Johannes. De actiegroep Sea Shepherd maakte zich de afgelopen dagen verschrikkelijk druk over het lot van de aangespoelde walvis. Sterft zo’n beest een keer een natuurlijke dood, is het nog niet goed. En ook Lenie 't Hart, die normaal toch over zeehondjes gaat, kon het niet laten om zich met de Bultrug te bemoeien.

Voor zowel Sea Shepherd als voor de Zeehondencrèche was het pure marketing. Aandacht betekent donaties en dus geld in het laadje, zeker als het om zo´n zielige aangespoelde walvis gaat. In december gaat dan de kassa flink rinkelen. Een buitenkansje dus. Zeker voor de Zeehondencrèche zeer welkom, want het water staat Lenie financieel tot aan de lippen.

Nee, als we nou echt goed willen doen dan hakken we Johannes in stukjes, blikken we zijn vlees in en sturen het naar de voedselbanken. Dan is hij niet voor niets gestorven en krijgen de voedselbankgangers een mooi stukje biologisch vlees op tafel. En na afloop een glaasje levertraan. Is misschien niet lekker, maar wel zo gezond.

Meindert Schut

---

Iedere dinsdag geeft de BNR Hoofdredactie wisselend bij monde van hoofdredacteur Paul van Gessel of adjunct-hoofdredacteur Meindert Schut commentaar op de actualiteit.

Volg Meindert ook op Twitter via @MeindertSchut

Gerelateerde artikelen