Hoofdredactie26 apr '12 06:20

Column Hoofdredactie | Democratie of daadkracht?

Auteur: Paul van Gessel

Ik zat er gisteravond helemaal klaar voor. Maar het ging niet door: het Kamerdebat over de Hedwigepolder. Controversieel verklaard, dus de ijskast in. Hedwigepolder. Het had maar weinig gescheeld of er was zelfs nog een referendum over gehouden. Want zo’n cruciaal besluit moet je democratisch borgen. Is dan de redenering.

Ik heb de afgelopen dagen in mijn omgeving nogal wat verstandige mensen horen verzuchten dat ze behalve met die polder ook een beetje klaar zijn met de democratie. Dit land moet een crisis bestrijden waarin iedere dag telt, en wij gaan doodleuk verkiezingen organiseren. Goed voor de ballon- en posterindustrie, maar dodelijk voor de daadkracht en onze triple-A status.

En dan doen we dat ook nog eens voor een democratie die slecht functioneert. Het lachen over de Belgen die meer dan een jaar nodig hadden om tot een kabinet te komen zal ons dit najaar snel vergaan. We gaan namelijk met de versplintering van de Kamer waarschijnlijk weer een eindeloze formatie beleven waarin we minimaal vier, en misschien wel vijf partijen nodig hebben voor een meerderheid.

Helaas heeft het kabinet Rutte geen haast gemaakt met één van de verstandigste voornemens: het terugbrengen van de Kamer naar 100 leden. Het zou niet alleen een mooie besparing opleveren door het uitblijven van nutteloze Kamervragen over het multicultureel gehalte van Kinderen voor Kinderen (PVV) of de kandidaatselectie van het Nationaal songfestival (SP). Ook scheelt het na verkiezingen een hoop wachtgeld, de bonus voor backbenchers die zich tegen bonussen verzetten.

Maar het mooiste van die maatregel was toch dat de versplintering van de Kamer een halt was toegeroepen. Bekende splinters die koopzondagen of het ontslag van weigerambtenaren weten tegen te houden. Of dreigende nieuwe splinters als de club van Jan Nagel, de Sinterklaas van bejaard Nederland, of Hero Brinkmans OPB, of was het nou OBP?

Moe van de democratie. Net als de Italianen die zich verzoenen met hun zakenkabinet van Monti. Een kabinet dat meer bereikt dan alle gekozen voorgangers in de vijftig jaar ervoor.

Misschien is er vandaag hoop, als met de Kunduz-coalitie in een dag lukt wat in zeven weken Catshuis niet lukte: orde op zaken stellen. En dan denk ik: pak dan door. Als ze er in slagen om 14 miljard bij elkaar te sprokkelen, cancel dan meteen die verkiezingen, promoveer Slop, Sap en Pechtold tot minister en voer uit waar je blijkbaar achter kan staan. Dat is wat leiderschap in een crisis vraagt. Het woord is niet aan de kiezer, het woord is aan de gekozene.

Paul van Gessel

---

Iedere donderdag geeft de BNR Hoofdredactie wisselend bij monde van hoofdredacteur Paul van Gessel of adjunct-hoofdredacteur Meindert Schut commentaar op de actualiteit.

Gerelateerde artikelen