Hoofdredactie24 feb '11 09:00

[24-02] Kleine Viezerik

Auteur: Edme Koorstra

Rappers op bezoek bij Willeke Alberti: samen stappen ze over vooroordelen heen.

Wat doe je als je een Neger en Marokkaan bij Willeke Alberti ziet aanbellen? Als het goed is de politie bellen… Maar dat hoeft niet, want je ziet het op TV. In het programma Ali B op volle toeren.
Het idee: je neemt twee rappers, waarbij menig bejaarde vrouw haar tasje dichter tegen zich aan drukt. En die stuur je op pad naar oude –licht vergane—vertolkers van het Nederlandse Lied. Willeke Alberti, Denny Christian, Lenny Kuhr. En de opdracht is simpel: iedereen maakt een bewerking van de hit van de ander. Maar wel in hun eigen stijl.
Willeke Alberti werd geconfronteerd met Kleine Viezerik, een donkere jongen onder de tatoeages, ook in zijn gezicht, piercings door zijn wang, en een gouden plaat in zijn mond. Een grotere tegenstelling is niet te vinden met de in het keurige Laren wonende Alberti.
Menig reality-programma zou de verschillen uitbuiten, op zoek gaan naar de pijnlijke momenten, waar mensen elkaar niet begrijpen of willen begrijpen, ruzie maken. Zo niet Ali B op volle toeren.
We zien Kleine Viezerik (door zijn vrienden zo genoemd omdat hij zoveel knoeit tijdens het eten) smelten in de handen van Alberti. Met bijna trillende handen laat hij zijn nieuwste singeltje horen. En Alberti roept uit: “wat mooi!”. En het mooie is: ze vindt het ook echt.
In iedere uitzending zie je die rappertjes, kleine lefgozertjes, ontdooien. Ze laten al hun stoerheid varen, en ze zitten als schooljongens op de bank. De gesprekken gaan helemaal niet over de verschillen, maar juist over de overeenkomsten. Ze willen elkaar begrijpen. Waarom ze die tekst zo hebben geschreven, welke pijn ze hebben gehad. Geen oordeel over elkaars muziekstijl, maar waardering voor hetvakmanschap. Serieus prachtige-televisie! Ontroerend!
Elkaar willen begrijpen, over vooroordelen heenstappen, luisteren naar elkaar. Alle lessen van goed leiderschap zitten in Ali B op volle toeren.
Mooiste stukje om te kijken? Lenny Kuhr, winnares van het songfestival 1969, maakt een bewerking van het nummer “Mama sorry dat ik vast zit” van de Amsterdamse rapper Keizer. Heeft u ooit wel eens een rapper zien huilen? Terugkijken dus..

Gerelateerde artikelen