Hoofdredactie10 feb '11 09:00

[10-02] Superoma

Auteur: Edme Koorstra

 “Nokia staat in brand” schreef de kersverse topman Stephen Elop gisteren in een interne memo. Een paar jaar geleden liep iedereen nog met zo’n ding in de achterzak.

Maar met de komst van de smartphone heeft Nokia op alle fronten de slag verloren: de verkopen lopen terug, de apparaten zijn niet sexy, en het eigen besturingssysteem kan bij het huisvuil. “Nokia staat in brand.”
“Nederland is ziek”. Ook Ruud Lubbers had in 1990 een nogal pathetische uitspraak nodig om ons ervan te doordringen dat we iets te veel mensen in de WAO hadden gestopt. Joop den Uyl richtte zich tijdens de oliecrisis in de jaren zeventig tot de natie met de woorden: “Het zal nooit meer worden zoals vroeger.” Nou, dat viel afgezien van een paar zondagen dat ik als kind op de snelweg kon rolschaatsen reuze mee.
“Overal in Europa gaan de lichten uit”. Zelfs in de rechtbank beheerst  Geert Wilders de regels van de retoriek, wat natuurlijk niets zegt over de zin of onzin van de uitspraak. Gisteren scheen in ieder geval volop de zon. “De geluksmachine gaan we uitzetten.” Ook Mark Rutte weet zich met woorden te wapenen.
Er zit wel een constante in alle voorgaande uitspraken. Ze zijn enorm negatief. Ze etaleren het probleem, niet de oplossing. Wellicht dat dit een naar Calvinistisch trekje is van dit land, om  alsmaar het einde der tijden te voorspellen. Hoe anders gaat dat in het immer optimistische Amerika. “Vraag niet wat het land voor jou kan doen, maar wat jij voor het land kan doen.” Dat activeert, om over “Yes we can” maar te zwijgen.
Overigens  zou het zo maar kunnen dat de alleszeggende oneliner zijn langste tijd gehad heeft, en het beeld het volledig gaat overnemen. Neem superoma, de vrouw in Engeland die op klaarlichte dag zes met bijlen bewapende overvallers van een juwelier wegjoeg … met een handtasje. De beelden hiervan gingen deze week de wereld over.
Nu superoma ten tonele is verschenen ben ik benieuwd hoe Jan Nagel met zijn 50plus-clubje ons in een korte voltreffer nog gaat uitleggen dat ouderen vanaf hun 65e maar beter achter de geraniums moeten. Aan de slag met ze. Winkelcentra, parken, hangpleintjes: we zetten er een paar bejaarden neer, gewapend met handtasje, desnoods doen we er een kleine baksteen in. Tegen dit recept om de straat weer veilig te krijgen kan geen bonnenquotum op.
Dus vraag niet wat we in de aanstormende vergrijzing als samenleving moeten doen voor oma, maar vraag wat oma voor de samenleving kan doen. Ja, het zal in Nederland nooit meer worden zoals vroeger.

Gerelateerde artikelen