Hugo Reitsma24 okt '14 13:24

Column Hugo Reitsma | Zorgen

Auteur: Hugo Reitsma

Ik kom niet zo vaak onder de mensen. Als verslaggever dan – gewoonlijk opgesloten onder de Haagse kaasstolp. Maar onlangs moest ik voor een verslag met échte mensen in gesprek. Dat was anders dan ik had gedacht.

“En wie gaat dat betalen? Zeker van mijn uitkering!” grapte een collega-verslaggever over een gemiddelde reactie die je op straat optekent over een willekeurig onderwerp. En dat was een verslaggever die de Nederlandse straten zo goed kent als ik de wandelgangen van de Tweede Kamer. Dus het was met een wat bezwaard gemoed dat ik vorige week de markt van Mijdrecht betrad.

Staatssecretaris Van Rijn had net in het stadhuis zijn tour afgesloten langs alle gemeentes die vanaf volgend jaar de langdurige zorg moeten gaan uitvoeren. Daarnaast was het de aftrap van de publiekscampagne. Nog voor het eind van het jaar moet heel Nederland weten hoe straks de zorg voor kwetsbare ouderen en probleemjongeren is georganiseerd: belangrijk. En ingewikkeld.

Rode knop
Iedereen is er klaar voor, bezwoer de staatssecretaris. We gaan er voor! - beloofde de wethouder. De schouders eronder, zeiden de verzamelde patiëntenorganisaties. Dit wordt een waardeloos verslag, vreesde ik, terwijl de betrokken bestuurders eendrachtig op een rode knop drukten.

Er zat dus niets anders op dan de straat op gaan en stiekem een beetje hopen op wat woedend geraaskal. Maar men was niet boos op de markt van Mijdrecht. Wel bezorgd. Iedereen die ik sprak vroeg zich af: kan de gemeente al die extra taken wel aan? Dat is een zorg die duidelijk maakt dat men in de straten van Nederland soms prima begrijpt wat er aan de hand is.

Gerelateerde artikelen