Hugo Reitsma16 jan '15 13:58Aangepast op 16 jan '15 14:51

Column Hugo Reitsma | Charlie en Marianne

Auteur: Hugo Reitsma

Je kan veel zeggen van die terroristen maar ze hebben een aansprekend verhaal. “Jihad is vet”, citeerde een lerares deze week uit haar klas. Duizenden Europeanen zijn naar Syrië getrokken. Twee Nederlanders bliezen zichzelf op! Wat stellen wij daar eigenlijk tegenover?

Na de aanslag op Charlie Hebdo in Parijs is alweer flink de klad gekomen in de Europese eenheid. Vorige week demonstreerde heel Frankrijk voor de vrijheid van meningsuiting. Inmiddels zijn de cabaretier Dieudonné en tientallen anderen opgepakt voor hun gebruik van diezelfde vrijheid.

Hier in Nederland debatteerde de Tweede Kamer deze week over ‘ Parijs’. Ook dat ging wat moeizamer dan de eerste emoties. VVD en CDA vroegen om krachtiger veiligheidsmaatregelen, D66, SP en GroenLinks waarschuwden juist tegen stoere taal en maatregelen die afbreuk doen aan de rechtsstaat.

Ze weten wie ze zijn
Uiteindelijk doet de politiek wel ongeveer wat het moet doen: de zaak bespreken, kijken of we klaar zijn voor soortgelijke gevaren, en zo nodig maatregelen nemen. Zonder meteen in paniek te schieten. Wat dat betreft werkt het systeem best goed.

En toch blijft het gevoel dat de extremisten er soms beter voor staan dan wij. Ze zijn overtuigd van zichzelf, hebben een duidelijk doel voor ogen en streven dat na. Ze hebben vette filmpjes, nog vettere  guns en – zeg nou zelf – een prachtige vlag. Zegmaar zoals vroeger Amerika. Ze weten wie ze zijn. En wij?

Gemankeerd symbool
De VVD hing samen met de PVV de spotprenten van Gregorius Nekschot in een heuse ‘vrijdenkersruimte’ in de Tweede Kamer. Die werd vervolgens in stilte opgedoekt toen de partij ging samenwerken met het CDA. De PvdA bedelt om allochtone stemmen, en raakt daarna gespleten over integratie. Wilders wil de islam bestrijden maar schaft en passent de grondrechten af die we juist willen verdedigen.

Charlie Hebdo is een gemankeerd symbool voor onze vrijheid. “De wereld legt een te grote symbolische last op onze schouders”, zei tekenaar Luz woensdag bij de presentatie van het nieuwe nummer. Hij heeft gelijk. Als ze Joden zouden tekenen zoals Arabieren, werden ze waarschijnlijk vervolgd. 

Place de la Bastille
Maar er is één mooi beeld dat me is bijgebleven in deze hele smerige geschiedenis. Van de bevolking van Parijs. Die haar besmeurde straten terugveroverde met een spontane demonstratie op het Place de la Bastille. Dat is om de hoek bij Charlie Hebdo, maar ook de plek waar in 1789 het volk zijn vrijheid veroverde. Even verderop beklommen ze het standbeeld van Marianne en hielden potloden omhoog en het was net ‘De vrijheid leidt het volk’ van Delacroix.

We zullen nog wel even voortmodderen met ons Europese zelfbeeld. En nog wel een gemene speldenprik krijgen van een verdwaalde jihadist en er is niet zo heel veel dat onze politici en veiligheidsdiensten daaraan kunnen doen. Wij wel. We kunnen de volgende keer in Parijs naar het Place de la Bastille gaan, naar Marianne. En daar stilstaan bij de schoonheid van Europa.

Gerelateerde artikelen