Jan Postma21 apr '15 11:00Aangepast op 21 apr '15 22:09

Column Jan Postma | Stel nou dat ze gewoon zin had in Mexicaans?

Auteur: Jan Postma

Ze kwam binnen met een grote zwarte zonnebril. Deed haar bestelling, betaalde, en was weer weg. En niemand bij de Chipotle, een Mexicaans georiënteerde keten, had haar herkend.

Niemand had het ook geweten als een verslaggever van de New York Times de manager niet had gevraagd om zijn beveiligingstapes terug te kijken. Een mooie scoop. Tijdens haar eerste campagnetrip in Iowa, haalde Hillary Clinton lunch bij de plaatselijke Mexicaan.

Wacht. Een verslaggever wordt getipt over waar Hillary Clinton haar lunch haalt? Een New York Times-verslaggever nog wel? En de bekendste krant ter wereld publiceert dat dan ook? Ja, ja en ja. Sterker nog: ook andere media schreven er nog dagen over. Welkom bij de Clinton Show. Waar elk detail belangrijk is en niemand meer weet wat gescript en wat echt is.

Hillary Clinton is een van de meest berekenende politici in de VS. Als het aan haar ligt, gebeurt niets toevallig. Over elke stap en elke zin is nagedacht. Journalisten weten dat, en zoeken dus ook betekenis in elke stap, zin of actie van Clinton. Daarbij is een blunder van team Clinton een niets minder dan een kans om te scoren. En dan is een lunch ineens veel meer dan gewoon middageten.

Na dat eerste nieuwsbericht kwamen de analyses. Hillary had zelf besteld, en droeg ook zelf het eten. Wat is ze normaal gebleven, schreven linkse media. Maar ze gaf geen fooi, benadrukte een tabloid. Grappig hè, dat ze voor Mexicaans koos. Ook omdat ze de Latino-stem zo hard nodig heeft. Fox News weet zeker dat het geen toeval is.

Was er sowieso nog wel iets toevallig aan het hele bezoek? De verslaggever van de New York Times moet wel zijn getipt door een medewerker van Clinton. Dat ze zelf bestelt en haar eten draagt, sluit wel heel goed aan bij haar campagnefilmpje waarin ze zichzelf als gewone Amerikaan neerzet. Opvallend ook dat iemand met zoveel geld voor zo’n eenvoudige keten kiest. En dan neemt ze ook nog een politiek correcte gezonde salade.

Allemaal om ‘gewoon’ te lijken?

Het is een wisselwerking. Clinton wil zo bescheiden mogelijk aan haar campagne beginnen. Vooral niet te hoog van de toren blazen om te camoufleren dat ze op dit moment met kop en schouders boven de rest uitsteekt. Dus krijgen journalisten alleen kleine brokjes en moeten ze zelf op zoek naar een verhaal. Maar wat voor origineels kan je nog melden over de kandidaat waar alles al over is geschreven?

Clinton is, na ruim 30 jaar in de spotlight, argwanend en terughoudend richting de media. Na een half leven in de politiek wil ze niet meer voor verrassingen komen te staan. Hillary Clinton, meervoudig miljonair, altijd beveiliging en sinds 1996 niet meer zelf een auto bestuurd, moet bewijzen dat ze eigenlijk een heel normaal mens is. In dat licht is het niet uit te sluiten dat er door haar team heel hard is nagedacht over waar geluncht moest worden, wat op het menu stond, en wie de bestelling moest dragen. Alle analyses en twijfels aan de oprechtheid kregen ze er als toetje erbij.

Daar ligt de grootste uitdaging voor Clinton. Spontaan, hartelijk en menselijk zijn. Dat is knap moeilijk, want echte spontaniteit kan tot verrassingen leiden en voor problemen zorgen. Over die angst moet Clinton heen. Alleen dan kan ze door dat cynische medialaagje breken. Iets minder script en iets minder spin. Want nu weet niemand meer wat echt is. Dat gaat snel vervelen. Juist dat is dodelijk voor Clinton. En het zijn nog heel veel lunches tot november 2016.

---

Jan Postma is Amerikanist en volgt voor BNR de Amerikaanse politiek. Volg Jan ook op Twitter: @_janpostma_


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen