Kustaw Bessems28 mei '15 06:18Aangepast op 28 mei '15 11:08

Column Kustaw Bessems | Een stukje verantwoordelijkheid

Auteur: Kustaw Bessems

De Taliban eronder krijgen, dat is gelukt. Nu moet Afghanistan zelf alleen nog eventjes zorgen voor stabiliteit, zei het VVD-Kamerlid. Er komt natuurlijk een moment dat je de verantwoordelijkheid weer terug moet geven, zei het PvdA-Kamerlid.

Aan veel eigenschappen die een mens nodig heeft om zorgwekkende diagnoses te vermijden is een tekort op het Binnenhof. Het gebrek aan schaamte springt misschien wel het meest in het oog.

De parlementariërs reageerden op berichten over de chaos en het geweld waarin Uruzgan vervalt. Of dat door een opmars van de Taliban komt of door een stammenstrijd, daarover verschillen de waarnemers, maar dat van het Nederlandse werk in de Afghaanse provincie niet al te veel over is gebleven, daar is wel consensus over.

Achttien Nederlandse militairen kwamen om in Uruzgan, 25 in heel Afghanistan. Tragische symbolen voor het feitenvrij gekonkel waar de Nederlandse betrokkenheid bij missies steevast uit bestaat.

Uruzgan was een vechtmissie die werd verkocht als opbouwmissie. Die maximaal twee jaar zou duren, toen maximaal nog twee jaar, waarna de PvdA niet meer wilde verlengen, de stekker eruit trok en een kabinet liet vallen in de hoop dat deze incidentele rechte rug de wegvluchtende kiezers rechtsomkeert zou doen maken. Het was stom om nu te stoppen, zei haast iedereen die er wat van wist, je maakte stuk wat je had gepresteerd. Maar dat was in de echte wereld en dus niet relevant. Niet lang daarna zouden ook de Amerikanen en alle anderen Afghanistan trouwens weer aan zijn lot overlaten.

Nederland stond verder op de kaart met steun voor de illegale oorlog, tevens kolossale geopolitieke blunder in Irak. Maar alleen politieke steun natuurlijk - we zijn nu eenmaal coalitieland.

Een opleidingsmissie in Kunduz volgde, voor agenten die na hun cursus niet op de Taliban mochten schieten. Heel raar, maar daar hebben die agenten zich dus niet aan gehouden toen ze vorige maand massaal door die Taliban werden belaagd. Wacht maar, als ze straks worden gepakt door het Nederlandse agentvolgsysteem en GroenLinks komt erachter, dan zijn ze nog niet jarig.

We hadden F16’s die in Libië rondvlogen om andere F16’s te vertellen waar ze moesten bombarderen. Of zoiets.

En nu bombardeert Nederland dan wel, tegen IS. Maar alleen in Irak en niet in Syrië in verband met het respectievelijke uitnodigingsbeleid in beide landen. Nederland kan dus alleen helpen vrij baan te maken voor een sektarische oorlog in Irak, de Syrische burgeroorlog zal zich op eigen kracht moeten ontwikkelen. Er komt immers altijd een moment dat je zo’n verantwoordelijkheid moet teruggeven.

Een schrale troost is dat ons leger helemaal kapot is bezuinigd. Jammer misschien dat we daardoor geen partij zijn voor Russen of andere dreigende krachten, lichtpunt is evenwel dat het aantal levens dat Nederlandse politici zonder nut of doel in de waagschaal kunnen stellen beperkt is.


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen