Kustaw Bessems23 jul '15 06:28

Column Kustaw Bessems | De Nederlander op vakantie

Auteur: Kustaw Bessems

Natuurlijk: oorlog, terrorisme, vluchtelingen, eurocrisis en klimaatproblemen. De wereld heeft het niet makkelijk en dat blijft wel even zo. Maar in deze tijd van het jaar doet zich voor diezelfde wereld een acuter probleem voor. En dat is de Nederlander op vakantie.

(Kustaw Bessems)

Daar gaat hij, in zijn driekwartsbroek, dat beroemde wereldwijd erkende waarschuwingsteken voor: hier komt een Nederlander op vakantie aan. Al vaak bespot maar nog evengoed gedragen met zo’n vanzelfsprekendheid en gemak, het kan niet anders of de Nederlander op vakantie waant zich onaantastbaar.

Dat intimideert.

En anders wel zijn stemgeluid en rijzige gestalte. De Nederlander op vakantie praat erg hard. Wel dubbel zo hard als thuis. En dat heeft er weer mee te maken dat hij zo lang is én dat hij de gesprekken die om hem heen worden gevoerd in een vreemde taal niet als zodanig identificeert maar eerder ervaart als ja.. een soort ruis. De standaard formatie waarin hij zich voortbeweegt is als volgt. De Nederlander op vakantie loopt  aan één kant van de straat. Een andere Nederlander op vakantie loopt aan de overkant. Daartussen zijn een heleboel mensen. Maar die zijn klein, donker en onverstaanbaar en dus voelen de Nederlanders op vakantie zich vrij om elkaar over al die hoofden heen dienstmededelingen toe te roepen als: ‘Hé, anders gaan we toch niet uit eten vanavond en dan bakken we gewoon een eitje in het appartement of zo?’

Niet dat hij helemaal niet Bourgondisch is, de Nederlander op vakantie. Hij wordt bijvoorbeeld ineens een wijnkenner. Trekt hij thuis het voordeligste Chileentje uit het schap dat hij vinden kan, op vakantie loert hij ineens link naar etiketten en laat hij de slok om te proeven over zijn tong walsen om vervolgens de zuinigste aller goedkeuringen aan de dienstdoende werkstudent in een strandcafé duidelijk te maken, met de air die het koloniale talent verraadt dat de Nederlander nu al zo lang niet meer ten nutte mag maken.

Een man van de wereld voelt zich de Nederlander op vakantie. Daarom dingt hij ook op alles af, want hij heeft gehoord dat dat zo moet in andere culturen. Sterker nog, dat dat respect inboezemt. En ja, dan mag iedereen die daadwerkelijk in een afdingcultuur is opgegroeid bezweren dat je dat moet doen door het product te prijzen. Zeggen: ‘Oh, dit is werkelijk een prachtig kleed. Ik heb zelden zo’n fijne kwaliteit gezien. Wat zou ik er blij mee zijn, maar wat jammer dat ik er zo veel niet aan kan uitgeven. Kunt u niet iets aan de prijs doen?’ Zo niet de Nederlander op vakantie. Die zegt: ‘Wat? Zo veel? Voor deze lap? Dat gaan we dus niet doen hè, vriend.’

De oorlog, het  terrorisme, de vluchtelingen, eurocrisis en klimaatproblemen: ze blijven. Maar na deze zomer zullen ze voor de wereld heel even als verlichting voelen. Als de Nederlander met vakantie weer terug naar huis is.

En dan ga ik nu mijn driekwartsbroek inpakken.


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen