Kustaw Bessems29 aug '13 09:07Aangepast op 29 aug '13 10:49

Column Kustaw Bessems | Ingrijpen

Auteur: Kustaw Bessems

Beste Syrische vader, zal ik u of jij zeggen? Het doet er niet toe. Je hoort dit niet, je leest dit niet. Ik gebruik je alleen als stijlfiguur. ‘Jij’ dus maar.

Ik ken je van een filmpje op YouTube. Van net na de chemische aanval in de buurt van Damascus. In het openingsshot houd je een meisje en een jongen tegen je aan, je huilt hard. Van dat meisje kan je nog even denken dat ze tegen je aan staat, maar dan ga je iets verzitten, valt het hoofd van het jongetje naar achter en dan zien we dat ze allebei dood zijn. Het meisje is kennelijk verstijfd. Vier en twee zouden ze kunnen zijn.. zoiets.  Je legt ze neer, buigt je over ze heen en terwijl je door blijft huilen en God aanroept, lijk je met je gezicht vlak bij hun lijven nog naar een spoor van leven te zoeken.

Dan komen armen in beeld die je overeind hijsen en stopt het filmpje.

In het begin dachten sommigen geloof ik nog dat dit soort beelden misschien propaganda waren, maar dat hoor je nu niet echt meer. Dan speelde je het ook wel heel goed.

Ik dacht, beste Syrische vader: ik vertel je wat over Nederland. Wij discussiëren hier namelijk over de vraag of er moet worden ingegrepen in jouw land en hoe dan. Ik weet niet of je Nederland kent, maar zo niet: het is een erg klein land. We hebben ook geen indrukwekkend leger. Voor ons gaat het waarschijnlijk - mocht de strijd los barsten en wij zijn vóór - om wat politieke steun, wat hand- en spandiensten. Zo’n land in het rijtje dat Obama dan opnoemt om te laten zien dat er een brede coalitie optreedt.

De bescheiden rol belet ons niet fel te debatteren. We praten erover alsof wij de VN-veiligheidsraad zelf zijn, of alsof morgen onze zonen en dochters in de wapenen moeten. Het is een onderhoudende discussie want er zitten veel kanten aan: jouw land is ingewikkeld. - burgerslachtoffers, Assad, islamisten. En we kunnen eindeloos speculeren over de gevolgen voor de regio.

Misschien is het eigenlijk andersom: misschien is het zo, als je ergens echt iets bij hebt te verliezen, dan praat je er bescheidener over, zwaarder, looiïger. Misschien juist omdat wij in een van de veiligste landen ter wereld wonen en niemand zich hier nog gewapende strijd herinnert, kunnen we lekker losjes van gedachten wisselen.

Nou, nu weet je iets meer van Nederland.

Dag Syrische vader. Ik denk best vaak aan je. En daar heb je ook al niks aan.


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen