Kustaw Bessems3 jan '13 06:45Aangepast op 8 jan '13 23:51

Column Kustaw Bessems | Tatjana

Auteur: BNR Webredactie

Tatjana Simic - ik geloof dat je ‘Simitsj moet zeggen en geen ‘Simmik’ - overweegt te stoppen met het artiestenvak, zo las ik. Let wel: ze stopt nog niet, maar ze overwéégt het.

Nu houd je er natuurlijk altijd rekening mee dat er een dag kán komen dat Tatjana stopt. Maar dat bij haar nu de overwegingen echt zijn begonnen, dat mocht natuurlijk niet onvermeld blijven.
Bij die sarcastische constatering had ik het kunnen laten. Maar dat deed ik niet. Ik klikte ik op het berichtje.

En toen las ik dat Tatjana overweegt te stoppen omdat zij zichzelf niet wil herhalen. Dit enkele weken nadat haar twaalfde naaktshoot in de Playboy is verschenen.
‘Ik wil geen vergane glorie worden’, zo lichtte Tatjana verder toe. En alsof zij daarmee nog niet genoeg munitie had geleverd voor grappen bij de koffieautomaat, zei ze ook nog dat zij op haar hoogtepunt wil stoppen.

Het bericht ging nog verder en ik las het helemaal uit. Tot de laatste letter. En daarna, zoals altijd in dit soort gevallen, voelde ik me even een beetje slecht over mezelf. En schoot door mijn hoofd wat ik allemaal óók met deze tijd had kunnen doen.

Het NOS-Journaal besteedde gisteren vrij uitgebreid aandacht aan de scheiding van Rafael en Sylvie van der Vaart. Daar is commentaar op, zoiets zou niet horen, dat is geen belangrijk nieuws. Maar wáárbij zouden de klagende kijkers hun oren even extra hebben gespitst? Bij de Syrische doden die weer langskwamen of bij de klap die Raf aan Syl had gegeven met oud en nieuw?

Kijk, de chef van een internetredactie met wie ik ooit werkte had een vuistregel. De stukjes die de meeste bezoekers trokken, gingen - zei hij destijds - over seks, dode dieren of Geert Wilders.
En hoe werkt het? Nieuwssites zetten in op shownieuws en bizarre berichten om verkeer te genereren en adverteerders te trekken.

Persbureaus zijn afhankelijk geworden van de verkoop aan deze nieuwssites en leveren steeds meer van dit soort berichten.
Traditionele media nemen ook nog altijd af van deze persbureaus en laten hun agenda daar mede door bepalen. En ze zoeken zelf koortsachtig naar publiek. Via een omweggetje doen ze er ook wat mee. Ze melden dat er veel aandacht voor zo’n kwestie is. Aandacht voor de aandacht dus.

En dat publiek dat ze zoeken klaagt, maar klikt onderwijl wél verder op de seks- en dode dierenberichten. Net als ik: ik voel me slecht als ik het nieuws over Tatjana uit heb. Maar ik lees het volgende keer gewoon weer.

Is dit nou allemaal erg? In plaats van te somberen zou je misschien moeten zeggen: dit proces verloopt heel goed: het media-aanbod wordt steeds preciezer afgestemd op de primaire behoeften van de consument.

En een kleine groep die het per se wil en ertoe in staat is, die zoekt en vindt de serieuze informatie wel. En deze goed geïnformeerde nieuwselite kan dan mooi de dienst gaan uitmaken in de wereld, terwijl de rest zich amuseert. Het klinkt eigenlijk behoorlijk ideaal.

Ze is trouwens van plan om seminars en lezingen te geven, Tatjana. Daarmee wil ze depressieve mensen aanmoedigen om te gaan sporten. Áls ze stopt als artiest dan hè. Dat overweegt ze nog.


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen