Kustaw Bessems30 jun '16 07:26Aangepast op 30 jun '16 08:52

Er is te veel vertrouwen in de politiek

Auteur: Kustaw Bessems

Één belangrijke les uit het Brexit-referendum: er is een zorgwekkend groot aantal burgers met een zorgwekkend groot vertrouwen in de politiek.

Beeld: BNR
Beeld: BNR

Niet in de héle politiek, maar opmerkelijk genoeg wél in politici die de grootst mogelijke beloften doen. Je zou denken dat een politicus die gouden bergen belooft bij vrijwel iedereen direct argwaan wekt, maar nee.

Een politicus hoeft er niet eens veel voor te doen; hij moet spelen dat hij niets te maken heeft met de elite en de gevestigde orde - dat mag een makkelijk te bewijzen leuze zijn. Hij moet wijzen op grote maatschappelijke problemen die elke Jan Lul ook wel kan zien, die overdrijven en erbij zeggen dat hij een volstrekt unieke ontdekking heeft gedaan. Én hij moet doen alsof hij die met één of twee oplossingen als sneeuw voor de zon kan laten verdwijnen.

In het Verenigd Koninkrijk zien we wat er gebeurt als te veel mensen zo'n naief geloof hebben in de politiek: dan komen er types bovendrijven die nog veel erger zijn dan de politici met wie ze concurreren; nog veel incompetenter, nog veel grotere bedriegers. Ze maken in no time een heleboel dingen in het land kapot. En dan komt in het Verenigd Koninkrijk het ergste nog. Reken maar dat heel gewone mensen de dupe zullen zijn en niet die politici waar ze zo goedgelovig achteraan zijn gelopen.

Vaak wordt de vraag gesteld hoe bij burgers wantrouwen kan worden weggenomen. Belangrijker lijkt me om dat wantrouwen eerlijker te verdelen. Ik heb ook een lage dunk van politici maar juist daarom vind ik het zo stom om een uitzondering te maken voor iemand die zegt dat hij ons wel even uit de EU zal helpen en de grenzen zal sluiten waarna we veilig en rijk worden. Dat je daarin trapt. Alsof je een briefje in de bus vindt van zo’n zelfbenoemde Afrikaanse dokter waarop staat dat hij je met wat kruiden en geestuitdrijving zal voorzien van een droomcarrière, een ijzeren gezondheid en de liefde van je leven. En dat je dan denkt: já, daar ga ik mijn geld eens heen brengen.

Politici die meer beloven dan ze doen, draaien, aandachtsgeil zijn, zich verliezen in intriges, cynische machtsspelletjes spelen en héél soms een stapje vooruit zetten, dat zijn gewoon politici. Die moet je wantrouwen. Maar politici die met mega-plannen komen, met grote stappen voorwaarts, die een paradijsje voorspiegelen waar alle bejaarden verzorgd zijn en alle straten veilig? Dat zijn heel soms dictators in de dop maar meestal ordinaire oplichters. Daar moet je ver weg van blijven.

Nu zullen sommigen misschien zeggen: ik geloof die kwakzalvers ook niet. Ik wil alleen maar protesteren met mijn stem. Dat dachten sommigen aan de overkant van de Noordzee ook. Laten we eens kijken hoe dat ze de komende tijd bevalt.


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen