Kustaw Bessems10 nov '16 06:29

Neushoorns

Auteur: Kustaw Bessems

Hoe veel neushoorns zijn er nu? En ziet u dat het er meer worden of niet?

Een paar obligate zinnen over respect voor zijn verslagen opponente en het verenigen van het land waren genoeg. De vele journalisten die slechts stenograaf zijn voor de macht, noteerden netjes dat hij verzoenend en presidentieel had geklonken.

Donald Trump heeft dag in dag uit keihard gewerkt om met leugens, haat en consequente aanvallen op minderheden en rechtsstaat dat land te verscheuren en zijn opponente te verwoesten. Hij heeft opgeroepen tot geweld. Dat zou nu zomaar een zwaar bevochten campagne zijn geweest?

De goede verstaanders wisten welke zinnen in zijn praatje ertoe deden. De regering zou nu echt het volk gaan dienen – dat klonk oprecht, kreeg nadruk en applaus. En de vergeten Amerikanen zouden niet langer vergeten worden.

Zij die weten dat ze van de vermeende volkswil het slachtoffer gaan worden, hoorden al te goed wat hij zei. En de aanhangers die weten aan welke revanche ze mogen beginnen ook.

Deze groepen begrijpen dat Trump tot zijn inauguratie een tactische pas op de plaats maakt, maar werk kan maken van wat hij beloofd heeft wanneer hij aantreedt als een van de machtigste presidenten ooit. Met congres en senaat in zijn zak – de zetels zijn aan hem te danken – bevoegdheden die zijn voorgangers hebben uitgebreid en de kans om beslissende plekken in het Hooggerechtshof te vullen. Dat was anders de laatste waterlinie geweest tegen zijn autoritaire ambities.

Gevreesd wordt dat met die benoemingen abortus weer wordt verboden. En dat kan. Maar Trumps prioriteiten zullen liggen bij raadsheren die hem steunen als hij rechten inperkt van minderheden of kritische journalisten – bekend is wat een schande hij het vindt dat die zomaar alles mogen zeggen en schrijven.

Van jongs af aan heb ik altijd willen weten: hoe konden mensen het ooit zo ver laten komen. Ik kende de familiegeschiedenis. Ik wist wat een geluk de overlevenden hadden gehad. Met dank aan de Amerikanen trouwens - zouden die vandaag de dag nog komen? Mijn moeder haalde in het antwoord vaak het absurdistische toneelstuk Rhinoceros aan, van Eugene Ionesco. In dat stuk veranderen dorpsgenoten van hoofdpersoon Berenger een voor een in neushoorns. Hij is de enige die hiervan de waanzin en rampzalige gevolgen inziet. De neushoorns zijn niet meer te bereiken, die leven in hun parallelle werkelijkheid. Maar meer indruk maken nog zijn vrienden, zijn geliefde: allemaal houden ze vergoelijkende praatjes. Om uiteindelijk stuk voor stuk zelf in zo’n beest te veranderen. Totdat slechts Berenger overblijft.

De hang om te doen of alles normaal is, of alles losloopt. Zo kon het gebeuren.

We zijn nu zo ver niet, dat weet ik. We zien wel het mechanisme van dichtbij volop in werking.


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen